Si iuvat agricolam ruris spectata subacti
Gloria, dum fulvas oculo metitur aristas
Divitiasque suas, tamen idem in colle benigno
Dulcius aeriam quercum fagumque comantem,
Pampineisque notat vestitam vitibus ulmum:
Pastorem si fama gregis vulgata superbum
Efficit, ac toto secernit ab agmine magnum
Letior herbosa ludentem in valle iuvencum,
Hunc colit ante alios mulcens, hunc nomine certo
Signat, odoratis intexens cornua sertis.
Quanta michi gentique putas tua gloria nostre,
Quantaque lux patrie, quem tot tolerare laborum
Aspera, tot laqueos cauto transcendere gressu
Hostibus horrendum carumque videmus amicis,
Quem nec torva minis, claro nec perfida cepto
Blanditiis Fortuna movet, tam tristibus unum
Quam letis mirata virum. Tibi carbasa cimbe
Et clavum lassata sue Trinacria tandem
Credidit. Extrema sic tempestate magister
Eligitur, dubio miles sic sepe duello.
Sorte sub ancipiti, generosis lecte periclis,
Vive tui nostrique memor. Quas insita virtus,
Quas animo, spes nostra, faces, tibi prima placendi,
Proxima cura bonis, turbeque accendet amanti,
Quos inter numerare tuum dignabere vatem.