Immemor haud vestri, quamvis me longa viarum
Tedia per dubios casus nimiosque labores
Mente fatigatum potius quam corpore tandem
Reddiderint patrie, pes ut sua presserat arva,
Dextra labans calamum rapuit; sed magna parantem
Viribus exiguis, oneri succumbere par est.
Qui solem lippis oculis tentare putabam,
Lumine confusus stupui. Tua iussa precesque
Tangebant; urgebat honos meritumque perempti
Regis ut assurgens signarem carmine bustum.
Ingenium tardabat iners, res maxima regem
Est Siculum laudare satis: stupor ora ligarat
Cuntantem, pungebat amor: quid multa? Coactus
Grande opus aggredior paucis perstringere verbis;
Sed dum celestem mortali carmine famam
Prosequor, eloquium medio me liquit in actu.
Si breve, da veniam; quodsi, te iudice, forsan
Angustum verbosa prement epigrammata marmor,
Deme supervacuum, me permittente, tuoque
Temperet arbitrio titulum mensura sepulcri:
Denique versiculos, quos mens lacrimosa peregit,
Qualescunque putas, placido, precor, aspice vultu,
Si tibi carus erat quem mors modo tristis abegit.
Hic sacra magnanimi requiescunt ossa Roberti,
Mens celum generosa petit. Nunc gloria regum
Interiit, nostrique ruit decor unicus evi.
Militie flos summus erat specimenque vetuste
Indolis, egregius bello, sed pacis amicus.
Hoc duce, barbaricum poteras, Ierosolima, collo
Excussisse iugum; poteras, hoc arma movente,
Pellere pestiferos, Trinacria serva, tyrannos.
Rex erat ambabus: mors impia clausit utrique
Libertatis iter; merito gemis utraque tellus,
Servitio damnata fero. Nec gratia lingue
Nec minor ingenii laus hunc quam gloria dextre
Extulerat; siluit sacre tuba maxima legis.
Quis superest alius nature conscius usquam,
Herbarumque potens, nitidi spectator Olimpi?
Morte sua vidue septem concorditer artes
Et Muse flevere novem. Dulcedine morum
Angelicus factisque fuit. Patientia templum
Pectoris huius habens illo pereunte peribat,
Omnis in hoc virtus secum iacet orba sepulcro.
Acceptus fuit ille Deo, venerabilis orbi,
Transcenditque hominem. Gemitu prohibente maligno,
Digna nequit calamus tanto preconia regi
Reddere; sed terras canit hunc sua fama per omnes,
Eternumque canet nullum tacitura per evum.