Iulius alter adest, adeat simul altera limen
Littera nostra tuum, curas que narret agrestes.
Quo tandem lis longa brevis pervenerit orti,
Que michi cum nymphis bellorum ex ordine cause,
Cuntos nosse reor, que se mea carmine fama
Extendit nomenque novi tulit aura poete.
Aspera iam lustris certamina nempe duobus
Crebraque conserimus: non plures Troia per annos
Obstitit aut Graium ceptis aut Gallia nostris.
Omnia tentavi: spem quam michi prebuit estas
Proxima fregit hiems auctique potentia fontis,
Viceruntque operum fastidia. Cessimus ultro,
Reddidimusque viam. Scopulosa repagula nusquam,
Nusquam indignanti transverse in flumine moles,
Ac convulsa sonant rupis fragmenta vetuste.
Unda tulit partem partemque tulere coloni,
Et novus antiqui labor impulit acta laboris.
Propositum, ceu navigium, moderabor, ut ipsa
Tempestas rerum hortatur; nunc urget in austrum,
Nunc boream septemque iubet spectare triones:
Quo vocat illa sequar, ne vi trahar, omnia frustra
Nisus in adversum. Proram diversa monebo
Littora respicere et ventis parere cherucos,
Atque gubernaclum partes versatile in omnes
Intenta frenabo manu. Gratissimus olim
Ludus erat querulas nymphas cum murmure multo
Sedibus e propriis et avito expellere regno.
Annuus hinc labor et bellum immortale, favente
Bruma illis, estate michi, cui mixta voluptas
Plurima moliri captum dulcedine quadam
Compulit usque adeo. Quodsi licet infima summis
Et pelago angusti componere gurgitis undam,
Ac regum vatumque inopes conferre paratus,
Persida sic quondam navali ponte superbus
Hellespontiaco Xerses traiecerat estu:
Sic etiam armipotens longo post tempore Cesar
Cornua Brundusii validis vincire cathenis
Ausus et e domito generum prohibere profundo;
Sic quoque baiano temerarius equore Gaius
Tertia construxit tumidi spectacula fastus,
Que nunc sparsa vident naute numerantque sub alto.
Hic Hellespontus, Baie michi Brundusiumque,
Hic ferro fodiendus Athos. Nunc altera pectus
Cura subit: video naturam vincere quantus
Sit labor. Ergo suum servent elementa tenorem,
Amnis iter solitum. Sed enim brevis angulus heret
Rupibus; ille quidem nympharum ab origine sedes,
Nunc mea pyeridumque domus satis ampla, quod hospes
Adveniet rarus, sordent quia carmina vulgo,
Vitaque nostra furor sub iudice facta furenti.
Hanc modo vallamus, quam nulla revellet aque vis,
Ni montem oppositum a radicibus eruat imis.
Si tibi cura animum, dederit si Curia tempus,
Omnia, mutato, nostrum decus, ordine rerum,
Me nymphis, nymphasque michi cessisse vicissim
Et cecidisse minas compressaque bella videbis.
Retia nunc sunt arma michi et laberinthius error
Viminea contextus acu, qui pervius undis
Piscibus est carcer nulla remeabilis arte.
Pro gladiis curvos hamos, fallacibus escis
Implicitos, tremulasque sudes, parvumque tridentem,
Piscator modo factus ago, quo terga natantum
Sistere iam didici duroque affigere saxo.
Primitias en fluminee transmittimus artis.
Et versus quod Clausa domos habet artaque Vallis
Que tibi pisciculos et rustica carmina pascit.