Quisquis es, indignam vatum cui flere ruinam
Exiliumque vacat, profugas qui carmine sistis
Pyerides equasque gravem sermone dolorem,
Gratus es haud dubie; messem nam dives opimam
Cyrrea de valle refers, sterilemque dolendi
Cernere tibi est causa, sacrumque arescere fontem,
Qui puerum dulci sitientem proluit haustu.
At me quid mestis iuvat exagitare querelis?
Auxilii spes nulla mei. Vis siqua fuisset
Ingenii, cecidit vulgo calcata furenti,
Si petis hunc gemitus comitem, fortuna quod optas
Obtulit; afflictis si me succurrere Musis,
Abstulit arma dolor murmurque reliquit inane.
Iamque, ignote, vale; res prorsus mira relatu
Diligo, nescio quem, sed honesta silentia signant
Quantus is est, almum qui dat sine nomine carmen.