Hunc, tibi quem tanto repetis pro munere corvum
Pulsa remittet hiems, cupidis accingitur alis
Vere novo moturus eas, subitoque volatu
Dulcia deserti revidebit pignora nidi.
Nix Alpes licet alta premat, licet ethera nimbi
Tunc teneant, superabit amor. Tu parce querelis
Et mestam solare domum: spes ista pudice
Coniugis extenuet lacrimas minuatque dolorem.