CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaMatthias Casimirus Sarbievius

Matthias Casimirus Sarbievius · Barroco

Epigrammata (Sarbievius) — CLXXXVI. In eodem funere.

latín

Me miserum, cui sors sanctae laudata senectae,
Non siccat madidas laude favente genas.
Hi non culpatam tollunt sine crimine vitam;
Hi memorant largas in pia pensa manus.
Longa perennati numerant hi lustra parentis;
Innumeros gaudent hi superasse senes.
Sat famae vixisse ferunt patriaeque sibique;
Unaque concordi vox stat in ore: satis.
Sit super atque satis, quod te vixisse putatur,
Si satis est aliis, at mihi, crede, parum.

Sigue explorando

Por su autor
Matthias Casimirus Sarbievius · 440 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Epigrammata (Sarbievius) — CLXXXV. In eodem funere.Epigrammata (Sarbievius) — CLXXXVII. In eodem funere. →

Expediente

Autor
Matthias Casimirus Sarbievius
Título
Epigrammata (Sarbievius) — CLXXXVI. In eodem funere.
Lengua
latín
Época
Barroco
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-epigrammata-sarbievius-clxxxvi-in-eodem-funere--matthias-casimirus-sarbieviu-22830d
Cita recomendada
Matthias Casimirus Sarbievius, «Epigrammata (Sarbievius) — CLXXXVI. In eodem funere.», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-epigrammata-sarbievius-clxxxvi-in-eodem-funere--matthias-casimirus-sarbieviu-22830d.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.