Quam mihi funestam lanias sine vulnere mentem,
Dum fugis aspectum, Sponse cupite, meum.
Te sine si currant lacrimae, sine pondere currunt;
Te sine vult lacrimas nemo probare meas.
Dixit, et ex oculis ibant duo flumina moestis,
Multaque sub gravidam gutta cadebat humum.
Magdala! quid lacrimas ullo sine pondere dicis?
Si cadit in terram lacrima, pondus habet.