"Tune igitur demens, nec te mea cura moratur?
An tibi sum gelida vilior Illyria?
Et tibi iam tanti, quicumquest, iste videtur,
Ut sine me vento quolibet ire velis?
Tune audire potes vesani murmura ponti8.5
Fortis, et in dura nave iacere potes?
Tu pedibus teneris positas fulcire pruinas,
Tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives?
O utinam hibernae duplicentur tempora brumae,
Et sit iners tardis navita Vergiliis,8.10
Nec tibi Tyrrhena solvatur funis harena,
Neve inimica meas elevet aura preces
Atque ego non videam talis subsidere ventos,
Cum tibi provectas auferet unda rates,
Et me defixum vacua patiatur in ora8.15
Crudelem infesta saepe vocare manu!
Sed quocumque modo de me, periura, mereris,
Sit Galatea tuae non aliena viae;
Ut te felici post victa Ceraunia remo
Accipiat placidis Oricos aequoribus.8.20
Nam me non ullae poterunt corrumpere, de te
Quin ego, vita, tuo limine verba querar;
Nec me deficiet nautas rogitare citatos
"Dicite, quo portu clausa puella meast?"
Et dicam "licet Artaciis considat in oris,8.25
Et licet Eleis: illa futura mea est.""
Hic erit! hic iurata manet! rumpantur iniqui!
Vicimus: assiduas non tulit illa preces.
Falsa licet cupidus deponat gaudia livor:
Destitit ire novas Cynthia nostra vias.8.30
Illi carus ego et per me carissima Roma
Dicitur, et sine me dulcia regna negat.
Illa vel angusto mecum requiescere lecto
Et quocumque modo maluit esse mea,
Quam sibi dotatae regnum vetus Hippodamiae,8.35
Et quas Elis opes apta pararat equis.
Quamvis magna daret, quamvis maiora daturus,
Non tamen illa meos fugit avara sinus.
Hanc ego non auro, non Indis flectere conchis,
Sed potui blandi carminis obsequio.8.40
Sunt igitur Musae, neque amanti tardus Apollo,
Quis ego fretus amo: Cynthia rara meast!
Nunc mihi summa licet contingere sidera plantis:
Sive dies seu nox venerit, illa meast!
Nec mihi rivalis certos subducet amores:8.45
Ista meam norit gloria canitiem.