Quantum Iunoni Tegee, Calydonve Dianae,
Dicitur Aetolis progenuisse iugis;
Tantum nostra suem fudit pagana iuventus,
Vix capiunt vastam, stridula plaustra, feram.
Haec Meleagreo poterat procumbere ferro,
Haec erat Herculea, bellua digna, manu.
Asspice curvatos alte, duo fulmina, dentes,
Asspice, setosae, spicula densa iubae!
Abrupit quam saepe plagas! quam saepe morantes
Turbidus obliquo discidit ore canes!
Non illi solae, praebebant pabula, silvae,
Nec quae de patulis, glans cadit ilicibus,
Arva diu miseri flebant populata coloni,
Saevior haec omni grandine pestis erat.
Sed iam securos resonet pastoria cantus
Fistula, respirant, pascua, rura, greges.
Nunc etiam timuisse iuvat cessante periclo,
Dulce est praeteritos commemorare metus.
Macte animi, dirum, primus qui figere, monstrum
Ausus es; aeternum carmine nomen habe.
Vos simul agricolae memores, victoris ephebi
Populea meritum, cingite fronde, caput.
Ecce sed ingentem, pubes fert altera, cervum!
Silvia, qualis erat, vel, Cyparisse, tuus.
Ardua bis denis, assurgunt cornua, ramis,
Suspendenda tuo, Cynthia Diva, tholo.
Iam foecunda fovet centesima femina, tellus,
Iam posuit totidem, vinea laeta, comas;
Postquam hunc solliciti longe mirantur agrestes,
Ducere cornigerum, per nemora alta, pecus.
Taedia nam longi quoties persenserat aevi,
Noverat anguineo, se renovare, cibo.
Nec modo veloces captum stravere molossi,
Aut tenuere suam, linea texta, fugam,
Quamvis alte levi superabat retia saltu,
Ocyor aligero Bellerophontis equo;
Sed magno e silvis actuc clamore sequentum,
Incidit in fragili, stagna adoperta, gelu.
Hic saepe incassum surgenti et saepe cadenti,
Succidit celeres, lubrica testa, pedes.
Sic tandem victus toto dedit altera pago
Gaudia quae pariter contulit una dies.
Una dies multos, olim recolenda, per annos,
Quam niveus prisco signet honore lapis.
Hanc vos unanimi, mecum celebrate, sodales,
Dum favet hinc aetas, hinc genialis hyems.
Dilutae Baccho fugiant ante omnia curae,
Ille potest moestos exhilarare Deus.