Hic famae iacet inscius, nec haeres
Fortunae iuvenis, super silenti
Telluris gremio caput reponens.
Non cunas humiles laremve parvum 120
Contempsit pia Musa, flebilisque
Iussit Melpomene suum vocari.
Huic largum fuit integrumque pectus,
Et largum tulit a Deo favorem.
Solum quod potuit dare, indigenti 125
Indulsit lachrymam, Deusque amicum,
Quod solum petiit, dedit roganti.
Virtutes fuge curiousus ultra
Scrutari. Fuge sedibus tremendis
Culpas eruore, in patris Deique 130
Illic mente sacra simul repostae
Inter spemque meteumque conquiescunt.