Extremam complere manum numerumque tenere,
Per bucolica qui res egit, agit michi vires.
Pars restat pauxilla, bovem fert cantianilla.
Danubii villa muliercula sederat illa,
5Cui male curatum pecus ibat querere pastum;
Discursuque vago dum circuit omnia pago,
Adtigit incaute domui loca proxima sancte
Atria lustrando, circa muros spaciando.
Hac te vicine regiones sede, Quirine,
10Patronum cepere, perenniter excoluere.
Boemice genti votis illuc venienti
Est adeo celebris tua signis gloria crebris,
Vt cumulent magnis ibi donis sacra quotannis;
De specie pecorum munus fert quisque suorum
15Et, vivens quicquid se possedisse domi scit,
Pro numero capitum tutat pecus omne redemptum,
Confidens certe nichil hinc se perdere peste.
Hic lar multarum princeps est ecclesiarum,
Plebs Altanorum quo concurrit populorum.
20Cui claustro memorata subest domus illa sacrata;
Ius fert abbatis tibi, Maurici, famulantis
Margine ripensi fluvii procul in mare tensi,
Qui rex cunctorum fluviorum Teutonicorum
Invidiam Rheno cursu conflavit ameno.
25Is locus ut fundatus, ab his mox est cumulatus,
Qui satis impense statuere decus Tegriense
Et Rome primum nacti virtute Quirinum
Toti Baiarie simul Altanisque dedere.
Bucula dum sacrum prope cursitat improba murum,
30Parte fricat tergum templi prima feriendum,
Que medio compar cyclo circumtegit altar.
Protinus illa fricata cadit flatu spoliata;
Fert murus setas prostrate crimina testans.
Fama volat facti, currunt cives stupefacti;
35Crevit ab exemplo tali reverentia templo.
Villula diffamat mirum, provincia clamat.
Abbas Robertus, primas regionis honestus,
Eventus signi dum fertur ab ede Quirini,
Et complura prius miracula martyris huius
40In genus hoc pecudum cognoverat edita dudum,
Lusit inurbane, non utiliter sibi sane,
Lucrari multum memorans huiusce bubulcum
Virtutis, sacris qui defensor foret acris.
Ediderat verbum vix hoc tamen ore superbum,
45Atque reos artus paralysis agens ferit intus,
Vt sibi nulla foris sint usus iura prioris,
Mensque recognoscit, quid verbis prodiga poscit,
Obvia que sanctis iam celo clarificatis
Hoc se deiecit probro, quod in ethera iecit.
50Sic male iactantes lingua notat Ecclesiastes:
"Qui lapides sursum iaciet, recident super ipsum!"
Tandem prostratus proprios gemit ille reatus
Ac pro placando sibi martyre iam meditando,
Quam retuli pridem, languens petit ipsius edem
55Basterna vectus, qua stratus erat sibi lectus.
Correxit digne supplex deliquia lingue,
Munere pensavit se, fletu crimina lavit.
Vires menbrorum recipit per vota suorum,
Quas prius amisit, dum lingue frena remisit
60Pro sacris actis fundens convicia sanctis.