Quo te, Meri, pedes? An quo via ducit? Ad edes.
O Lycida, quid habes, quod me tamen affore gaudes?
Eia, dic, quid ago, quid curandum properabo,
Vt tanto dignam dampno capiam medicinam.
5En moritur michi peste iacens bos optimus iste,
Quo iumentorum robur stetit omne tuorum!
Dic, si quid nosti cure, pro nomine Christi!
Non aliud tantum novi tam sepe probatum,
Si tauro vitam de morte cupis repetitam:
10Fac promittatur, languens hic si reparatur,
Olim divino medico per secla Quirino.
Magne patronorum pater exemplumque piorum,
Hunc nobis carum reparans habeas tibi taurum,
Clare Quirine, polis radians pre lumine solis!
15Martyr fallere nescit et en tibi bos revalescit.
Tu modo pro voto reddendo promptior esto.
Numquid opus nostris rebus credam fore sanctis?
In regno lucis nichil indiguere caducis.
Nos que letamur per eos reparata, fruamur;
20Ipsi quippe sciunt, quod opus nobis ea fiunt.
Sic age, iumentum doleas ne forte retentum,
Quod videas dire sub eadem clade perire,
Quam pietas Domini solvit meritumque Quirini.
Non adeo magnum scelus est, si servo per annum.
25Fac, quodcumque voles: sequitur, quod, ut estimo, noles!
Nos, quocumque cadit res, bos tamen iste iuvabit.
Heu Lycida, quid agis? Fies obnoxia plagis
Ire celestis votis sine lege retentis!
Bos non est oblatus adhuc, meat annus abactus.
30Quam tibi formido, casu plangas malefido!
Tu nimium curas res auguriando futuras;
Sors homini quam dura nocensque superflua curat
Quando Deus parcit curis, nec tunc homo parcit.
Aspice, verna, foras mens forte quid anxia noras,
35Nescio, quid cause resonat tinnitus ab aure.
De fama tristi numquam requiescere nosti.
Qui male confidunt, ipsi sibi prelia figunt.
En ut dicebam, tibi non frustra metuebam,
Quod duros casus ferret temerarius ausus!
40Colluctans in morte iacet bos ille repente,
Quem ferit eiectis oculis acerrima pestis,
Extremum tantum suspirat pectore flatum.
Ei quid ais, ridesne? Scio, terrere studes me.
Surge, vide, quid agas; hec sunt ioca, que memorabas!
45Vernula, curre cito pro cereolo benedicto,
Hunc properans accende, bovis per cornua tende.
Signatus bove Luca, iuva iumenta caduca!
Ah magis hec obsunt, iam nulla precamina prosunt,
Reddentur si vota, fugit mors sponte remota.
50Si vivet, digne tuus hic est, sancte Quirine!
Salves ergo, precamur, eum, dum non mereamur.
Votivus pridem tibi bos dinoscitur isdem,
Quem non prudentes morti dedimus retinentes.
Tu salvum dones et pignus eum tibi pones
55Amodo votorum nil nos retinere tuorum.
Pridem vovisti, quod dampno detinuisti;
En hoc iumentum gaudes de morte receptum!
Cladibus hinc edocta stude tua reddere vota
Sedula conabor nec in hoc ultra remorabor;
60Cum bove nempe quis ibit, eum qui pellere quibit
Per montanarum silvis implexa viarum?
Economus vini Latii de iure Quirini
Id conducturus prope nos remoratur iturus.
Huic votum mittamus et hinc nos expediamus
65Acri tantarum magnoque labore viarum.
Hoc placet, hoc faciam, taurum transmitto sibi iam.
Gartio, prepositum scrutatus ab hospite dictum,
Quo lare versetur quandove redire putetur,
Fer sibi iumentum nece bis presente receptum,
70Commendans votum dic eventum quoque nostrum.
Dant vobis dominus meus istud et hospita munus
Indicio signi duplicis per dona Quirini,
Bis devotatum, bis morte gravi revocatum.
Patrono grates agimus sua dona probantes!
75Bos tamen hac sibi curte manens deserviat iste,
Nos sua, dum veniemus ad ipsum, mira canemus.