Et quia sanctus amors emper succrescere novit,
Multiplicesque suo cumulare labore maniplos;
Vir Domini semper magno flagrabat amore,
Corpore lassatus, sed mentis robore fortis:
Quatenus ad celsae properaret moenia Romae,
Quo Petrus Paulusque solo coeloque venusti
Celsa sepulcra tenent, mundo splendentia toto,
Ecclesiae Proceres fulgentes more lucernae;
121.0938A| Quorum lingua valet reserare et claudere coelum.
Ergo iter aggressus, quodam comitante ministro,
Squalida perlustrans, et devia quaeque peragrans,
Romam pervenit miro flammatus amore.
Aspice nunc quales socios curavit habere;
Petrum, sidereae est cui clavis tradita portae,
Ac Paulum mundi egregium per saecla magistrum.
O si describi possent incendia amoris,
Littera vel sciret cordis suspiria fari!
Dicere conarer quantum dilexerit illos,
Postibus in quorum sacratis oscula fixit.
Quid credas faceret, si illos in carne videret?
Omnibus interea per singula templa diebus
Currebat, plures socians sibi honore sodales.
Principis et Petri sed in aedem intrabat anhelus,
121.0938B| Cum sol lucifluos pelago tingebat amictus.