Hocque quod accumulans laudum praeconia Justus,
Magnificis gestis complevit, rite canamus.
In grege multiplici Domini quem fecit alumnus
Divium portare jugum, servire Tonanti,
Unus erat reliquis praelatus honore catervis,
Ut victum sociis et congrua cuncta pararet:
Qui dum monte tumens jussis parere magistri
Despicit et vinum plaustris portantibus utens
Ad Fratres deferre suos, Sanctoque negare,
Quod sibimet deessent quaesita vehicula, pergit,
Sternitur infelix subiti discrimine morbi,
Et fera paralysis vastans crudeliter artus
121.0963D| Occupat, et laxis in membris regnat habenis;
Elataque nimis sumptos cervice rigores
Ocyus excutiens herbis flaccentibus aequat:
Ac miserum corpus lethali clade gravatum
Pestis acerba feris stringit hinc inde catenis,
Sanguinis arebant siccato flumine venae,
Languida et attractis marcebant brachia nervis:
Ac tenuem flatum de nare frequentius efflans,
Singultus miseros mutus sermone iterabat.
Jam quoque progrediens animae calor ostia vitae
Transibat; sed adhuc medicus vivebat Amandus,
Cujus erat meritis aegro tribuenda medela.
Is monasterio Fratrum famulante cohorte.
121.0964A| Navigio deductus erat, cum rite peractis
Officiis, mensis resideret Sanctus, edendis
Esuriens epulis, dapibus, sed pastus olympi.
Discipulique Pater noscens miserabile vulnus,
Leniter arridens miseranti pectore fatur:
Magna quidem patitur, sed adhuc potiora meretur,
Hunc quoniam nobis jactantia vana rebellem
Contemptusque facit, nimium quis deditus extat.
Dixit et electum Fratrum de plebe benigna
Presbyterum, optatae gerulum jubet esse medelae,
Parte data panis, calicis quoque pocula laeti,
Vade, ait, et monacho fer haec mandata jacenti,
Hauriat ut calicem cum missi fragmine panis,
Crastina cumque dies nocturnas sparserit umbras,
Et sol flammicomus puro rutilaverit ortu,
121.0964B| Visurusque illum celeri properavero gressu;
Excussus propriis pulso languore grabatis,
Incolumis surgat solidatis, impero, nervis,
Obvius ac sano procedat corpore nobis.
Quid sermone morer, cum non medicina moretur?
Missa etenim monacho Patris benedictio vitam
Reddidit, et vires medico mandante recepit.
Hinc celer exiliit summo conamine (tellus
Jam prope functa, suis enisa adstare columnis)
Nec cunctatus iter jussum properare viator,
Adventante viro procedens obvius almo
Occurrit sanus, gratesque rependit opimas:
Linguaque percusso dum format verba palato,
Insonuit sermo clara de fauce loquentis,
Surrexisse dehinc vita remeante cadaver.
121.0964C| Admirans Fratrum cecinit cum laude caterva.
Qui tamen admonitus mores mutare protervos
Sospes cum venia sociis mirantibus ivit.
Materiae locus est triplicatum texere funem,
Pagina sed multo versu completa redundat.
Nec capit ulterius finalis clausula libri,
Pluribus et quanquam studuissem pangere verbis
Gesta viri, quivisse tamen non cuncta notare
Confiteor: nec enim tam parva peregit, ut ullis
Dicere sufficiam scriptis aut promere metris;
Quod fidei donum, meritum moresque benigni,
Quanta per aegrotos curatio, gratia quanta,
Virtus, bella, labor, patientia, palma, triumphus.