Rhenus ab Ausoniis quo ducitur Alpibus, aequor
Miscet, in occiduis diffusus partibus, ingens
Illius in medio suspenditur insula fluctu,
Augia nomen habens, jacet hanc Germania circa.
Haec solet egregias monachorum gignere turmas.
Primus in hac sanctus construxit moenia praesul
114.1065C| Pirminius, ternisque gregem protexerat annis.
Hujus quisque velit sanctorum cognoscere vitam,
Ipsa sepulcra petat, satis ipse probabit in Hornbach.
Postea septennis praesedit cursibus Eto;
Tum sequitur binis laudandus Geba sacerdos,
Bina Ermenfredus tum lustra peregerat abba,
Sydonius ternis denisque ibi praefuit annis.
Vicenos binosque receperat inde Joannes;
Quinque Petrus sortitur item venerabilis annos,
Quattuor inde tulit Waldonis lustra potestas.
Tempore sub quorum juvenis velut aurea surgit
Stella, tenebrosum citius vulganda per orbem:
Coenobium quinquennis enim Insulanense petivit.
Nec latet urbs homines in vertice structa levato,
Sed neque testa subit modium; peregrina volando
114.1065D| Tanti fama viri regales verberat aures.
Post rapitur, non sponte, foras de carcere charo,
Et qui liber erat, fit, libertate soluta,
Pastor ovile tuens, cujus pars magna, profanis
Actibus insistens, Christi de valle viavit.
Provida quippe Dei talem sapientia Patrem
Constituit, qui cuncta sacris sub legibus arcens,
Rure tenus destructa novat, geminamque ruinam
114.1066A| Elevat, inque Dei varium transmutat honorem,
Interiora medens atque exteriora reformans.
Cujus ad ingenium nullus mihi sermo redundat
Narrandum, quando specialis in orbe refulsit
Doctus in incultis jaciens sacra semina sulcis;
Largus in auxilio, vita probus, aptus amori,
Justus in arbitrio, arte sagax, perfectior actu;
Quid moror ista canens, cum possim jure fateri
Me nescire alium qui compensetur ad istum?
Cogitur interea monachorum pastor haberi:
Discipulus dudum, disponitur ipse magister.
Carceris ipse fuit custos, quo saepe cupivit
Finitimum exspectare diem, tum morte revicta
Perpetuaque frui, Christo donante, corona.
Vocibus in septem si promat verba palatus,
114.1066B| Non erit ulla tamen narrandi cuncta facultas,
In quibus immensum perfecerit ille laborem,
Quidquid erat Christi per ovilia jure regendum
Fecit, et assidua constanter pace salutem
Christicolis statuit. Regali munere fultus
Dirigiturque maris trans aequora vasta profundi
Graecorum ad proceres, scopulisque illisa carina,
Fudit onus cunctumque virum, sed praesul ab undis
Seque suosque, manum Domino praebente, recepit.
Nulla maris post haec rabidi discrimina passus,
Sed potius recto cursu fatisque secundis
Argivum responsa rato tulit ordine Francis.
Denique longa tulit postquam fastidia, coepit
Mente sub obscura refugus tractare recessum
Ordine de tanto, ne captus amore tenendi
114.1066C| Linqueret aeternum cui semper munus inhaesit.
Anno igitur decimo Ludovici Caesaris, atque
Bis cessere novem illius tunc ordinis anni,
Sexaginta quoque aetatis jam tempora clausit,
Morbus in exitium traxit lethale patronum.
Ille dolor dilectus erat, charissima febris,
Mors contempta, fugae haec occasio prima patebat;
Venit adoptivum redeundi in carceris antrum
Tempus, ut alterius contemplans ora jubentis,
Quod prius injunxit, jam tunc servaret agendo.
Solvitur ex onere, atque sibi subjecta refutat,
Perfruiturque quiete silens feliciter exin:
Fare precor, quicunque velis, quaesitor honoris
Quod tibi munus erit, cujus mala fama cerebrum
Turbat et hanc famam durissima poena sequetur?
114.1066D| Conspicis ecce meum dulci rumore refertum
Pro nihilo duxisse volans et inane favoris
Molle decus, multumque viris miserabile justis.
O ne magna dies damnans inhonoret, honores
Spernite, per normamque sacri resipiscite Patris!
Versibus in paucis Hettonis gesta parumper
Depinxi, brevitate tamen majora potestis
Nosse sub invidia si mens non vestra gravatur.