De tumulis — XXXIX Tumulus Sanctiae puellae Neapolitanae.

Ipsa virum suum pictorem alloquitur.

Quod vitam sine me, coniunx, invitus agebas,
in lucem ipse artis munere restituis;
sic tibi nec sine me vita est ingrata futura,
nec mors, quam fuerat, tam sit acerba mihi.
Sed neque me ad lusus aut oscula grata vocabis,
mutua neve etiam verba referre putes ;
nani corpus pictura refert, non corporis usum,
atque haec nunc vates, Sanctia non loquitur.