Pontanus pater queritur.
Has aras pater ipse deo templumque parabam,
in quo, nate, nieos contegeres cineres.
Heu, fati vis laeva et lex variabilis aevi ;
nana pater ipse tuos, nate, struo tunaulos.
Inferias puero senior natoque sepulcrum
pono parens: heu, quid sidera dura parant.
Sed quodcumque parant, breve sit, namque optima vitae
pars exacta mihi est, cetera funus erit.
Hoc tibi prò tabulis statuo pater, ipse dolorimi
heres: tu tunaulos prò patrimonio habe.