Has te ego ad inferias, mater, voco: tu mea, mater,
accipe cum fletu munera mixta suo.
Te natus vocat ad feretrum : tu munera nati
accipe et has lacrimas, accipe et hos gemitus.
Quid natum, mater, fraudas spe? Nec mihi denti
eximis aut lacrimas, eximis aut gemitus?
O dulces matris vultus, o mollia corda:
mater adest, matrem iam peto, iam teneo,
iam ridet nato mater, iam brachia tendit,
iam teneo amplexus, ipse ego iam teneor.
Heu, natum mater, natum fugit immemori heu, nil
ipsi ni manes et levis umbra sumus.