Hic posita est Corvina suo attuniulata marito,
in tumulo et thalamo litigiosa cohors.
Anne cohors, ubi vir iaceat cum coniuge solus,
ille suae consors coniugis, illa sui?
5 Dum clamant dumque inclamant, dum stridet uterque,
hic boat, illa ululat, fit tibi piena cohors.
Iam strepitant; irata cohors iam currit ad arma;
clamor ad astra volat telaque trunca sonant.
Non litem, sed bella putes. Iam fragmina tundunt
io marmora, iam tumulo saxa rotata crepant;
heu, clamat Corvina, gemit percussus Homaster:
« Paeona de Stygiis, ite, ciete vadis».
Sed nec Paeone opus; docti sua vulnera curent.
Vos fomenta piis fundite prò lacrimis.