Pontanus queritur alloquens amatores.
Ne coelo Idalium sidus, ne quaerite, amantes:
occidit, ipsa latet vieta dolore Venus.
Lugent te, Angeliina, deae, flet Grada Amorque
deseruit tristes tristis et ipse Senas,
exstinxitque faces puer excussitque pharetram, 5
et Decor informes traxit in ore notas.
Munditiae Cultusque nigra sub veste feretro
intulerant; ducit funera acerba Pudor.
Ut posita est tumulo, Caiae planxere puellae,
abrupit flavas Blandia nympha comas. 10
Has inter Iunipra gravi superata dolere
maestà silet : lacriinae pillerà per ora fluunt ;
ipsa lavat corpus lacrimis ungitque liquore,
quem niger e lento palmite fundit Arabs;
ipsa vale extremum peragit dum, voce retenta
concidit et visa est se quoque velie mori.
Di factum aspexere; brevi nani tempore surgit
Iunipra e lacrimis, iuniper, orta tuis.
Mansit Arabs odor in ligno, de cortice amaras
quae referat lacrimas, nunc quoque gutta cadit. 20
Qui sparsi crines tumulo iacuere sepultae,
nunc vestit ramos horrida fronde coma.
Dis pietas, Iunipra, tua est accepta; sorori
contingit per te namque perennis honos.