Amans queritur.
Tune etiam, Drusilla, iaces? Tene improba Clotlio
abstulit? An dubitem numina et ipsa mori?
Tecum deliciae, tecum Charitesque iocique
et decor et cultus mnnditiaeque iacent.
Blanditias Charitesque omnes exstinxit avarum
funus et ex ipso est funere inermis Amor.
Otia Amor, Venus otia agit: discedite, amantes,
bella vacant, iuvenum libera corda vacent.
Sed nec bella vacant, nec Amor sua perdidit arma;
transtulit in superos tela facesque Venus.
Nunc superos, Drusilla, feris, nunc spicula mittis,
tela oculis, oculis retia et ore paras.
Iuno Iovem, Cytherea, tuum complectere Martem ;
coelum amat. An cessas, Drusula? Tende, feri:
lunonem spernet coniunx, Dirceius Heben,
ius tibi cedet Amor, cedet et arma Venus.
Iura dabis superis; superi tua iussa sequentur;
ipsa sedes, vulgus sternitur ante pedes.
Sed nec iura dabis, nec di tua iussa sequentur;
ipsa iaces, tellus et brevis ossa tegit. 20
Laetatur Iuno, cuius prece sedula Clotho
sustulit. I, formae crede, puella, bonis.