135.0515|
135.0515C| Gens inimica tamen caecis garrire susurris
Haudquaquam in devictorem superata quiescit.
Quos delictum oris sternitque superbia cordis,
Quomodo dum nequeunt Christo, sibi spicula figunt,
Ac vetus ostentant odium aeternumque furorem:
Quis licet indiciis atri saevire veneni
Aemulus inviso semper novus hostis honore
Flammatur, quaerit quanam furere arte sinatur.
Tabescit decore Ecclesiae livetque nitore,
Sic horum quidam tabulam effigiata gerentem
Ora Redemptoris, digna splendere nitela
Moenibus aspiciens aulae, diro uritur igne,
Nigra venena coquens, properansque furore silenti
Clam nocte armatus petit illita schemata telo:
135.0516C| Parjete deverrens titulum, quem vestis opertum
Tegmine ferre domum praesumit et urere tractat.
Lumine at applicito, madidum se sanguine cernens,
Stigmate diffuso, prae quo terebrata tabella
Furta pavens abicit, vitat latebrisque recondit;
Territus ostento fugitat, tractare nec audet.
Mane Dei populus subiens penetralia cernit
Aedis abesse decus, vestigiaque acta cruore
Deprendens sequitur, furisque mapalia nactus
Intima sollicite tugurii scrutatur opaci:
Cella monile refert, caute discussa negantis.
Grassatore fero saxorum nube petito
Redditur ecclesiae celebris titulatio famae.