135.0835|
135.0835A| Quid referam Equitium coelesti operante spadonem
Chirurgo, castisque viris ipsisque puellis
Ductorem, sanctaeque viae sine more magistrum,
Vergentem se imis, mentes ad celsa levantem,
135.0835B| Qui certans dum vectat oves ad ovile supernum,
Suscipiens plures, etiam quem daemone plenum
Corde videt Satanam vocitans assumere paret;
Utque probetur opus, capit intra septa latronem,
Dum vexatur ovis tentante lupi impete mentem:
Quo simul ejecto laqueis evellitur agna.
Nec longum fidei zelo fur carpitur igne,
Qui magicis cellam se suspendisse frequenter
Rettulit Equitii, valuisse ac laedere nullum.
Nec minus absorptam lactucae dapsilis hamo
Fruit [ f. Eximit] aethneis absorpti faucibus anguis.
Increpanti [ f. Poscenti] causasque aditus, horrore ferentis
Verbo Dei capiens jussus properare rigatum
Imbre salutari sitientis pectora plebis
135.0835C| Dum satagit galeis animas pietatis onustus
Lucrari Domino, vicos et castra peragrans,
Corporis abjectus specie sed mente venustus,
Subripitur papae praeconem lege premendum
Censurae subigat, tantisque coerceat ausis,
Mittitur ascitum; mutantur corda petentum:
Pectora tantorum inculti praesentia terret;
Arguitur praesul visusque horrore vibratur
Quid Domini vexet famulum, rapidoque volatu
Sceda meat prohibens iter, implens famina vatis
Invitum atque fatiscentem properare monentis.
Vixerit hic qualis testantur mira sepulcri.
Ruricolae arca supersidens vi turbinis acta
Atque repulsa procul; querula sic dum terit hostes
135.0835D| Voce lacessitus, tegit hostili agmine vernas,
Praesidiumque ferens servat tutamine multos.
Narcissi pariter constanti luce renidet,
Illustrans olei vice templa flagrantibus undis.
135.0836A| Temptor et ipse tui temptorum et gratus amicus
Magnus mirificis at mansuetudine major,
Quae tibi Marcelline, feram praeconia, praesul,
135.0836B| Virtutem languore sedens operate virilem,
Dum, fractus podagra, flammarum robora frangis?
Queis etiam expediam tranquille dura ferentem
Nonnosum titulis aequantem facta priorum
Magnorum ille patrum gestis, dum praeparat hortum
Acta mole procul rupis, sectatur Achivum
Gregorium sanctum; solidata lampade vitri,
Donatum; repplens olei parvo unguine vasa
Cuncta monasterii signo helisea rependit.
Sed neque dissimili renitet Bonifacius actu
Ille Ferentinas qui paupertate feracem
Attollens animum pressuras inter et acta,
Dum Domino grates dispendia reddere novit
Exiguis stillis apothecam et dolia replet
Ipsaque vix infusa mero sola munere spargunt,
135.0836C| Quae custos animi prohibens, se in corpore, pandi.
Barbaricis quoque vina viris in vase pusillo
Crescere dum praestat, nasci dat in usibus haustum:
Cymbala concutiens laudesque ex ore beati
Praeveniens Christi plectendus judice summo,
Praecinitur, quaesita planus solatia nactus.
Aurea perpesso arguitur dum damna nepote,
Aurea lucra refert, canit ardua damna nepoti:
Culminis auro affectatu removetur honore.
Quin parere sibi ratione carentia cogens,
Erucis tectum juratis liberat hortum.
Nec miranda adeo quae dignus honore sacerdos
Gesserit, acta quidem puero si mente librentur,
Ornante indiguos, sese nudante frequenter,
Horrea fruge data sanctis, exhausta rapinis;
135.0836D| Matris compassus lacrymis prece replet opima,
Quo raptu quoque gallinas atque eripit hoste,
Plectitur et rapta raptrix vulpecula praeda,
Non spernente Deo in minimis audire clientem