135.0779|
135.0779C| Hujus ad effigiem miracula diva patrantur,
Et candela poli nonnunquam accenditur igne.
Ejus coenobii praelatus honore Joannes
Luxuriae addictus vinclis dum saeva frequentat,
Tristi percutitur segnis languore podagrae;
Qui medicinalis tormenti ardore subustus,
Dum desperatus crescente gravedine pestis,
Sordibus abscedit, castoque inservit honori,
Redditur aptatae Domino parcente saluti:
Ille canis velut impurus, vomitumque resorbens,
Contemptum repetit morbi post tempora saevum,
Lubricaque, et luxua, et sordida crimina tractat,
Nec mora Gregorii seniori visio cuidam
Accedens, ipsa monitus dat nocte relapso,
Poeniteat, turpi convectos crimine census
135.0779D| Dispergat, mox luce dies quem tertia tollet.
Tum stupidum, tantique patris mandata paventem
Poenituit facti, gazas qui spargere certans,
Correptus languore die per visa notato
Uritur ingentis violento torminis igne,
Oreque projiciens linguam suprema trahebat
Flamina; custodes obeunti assistere dantur,
Atque sacerdotes Domino dare vota recedunt;
Regressi post sacra stupent leniora ferente:
Nomen et inclamant, oculos mox evibrat ille
Subridendo quaerens se vocibus exagitatum,
Judiciis Christi qui prima a luce diei
Astiterit certans cum perpetis hoste salutis.
135.0780C| Omnibus objectis quoque quiverit orsa referre,
Andraeae cum Gregorii solamine functus,
Mensurasque monasterii potusque cibique
Consuetae pietatis opem solitasque lucernas
Altithroni ante pedum se cuncta tulisse scabellum.
Oppositorum unum tantum purgare nequisse,
Cesserit unde pudore actus, cruciamine tritus,
Prodere rem jussus vatem legasse patronum
Fatur Gregorium, nulli se pandere probrum
Functorum imo domos, meritumque resignat agentum,
Obtrectatores audisse per omnia fratres,
Judicio obstrictum sed famina reddere nulla
Se potuisse fatens, parcant obeuntibus ultra
Ferre cavilla quibus tam multa feruntur ab hoste
Et tam districti properant ad judicis ora
135.0780D| Presbytero demum sibi qui suprema notarat
Pandere poscenti summi sibi crimen agonis,
Is caput avertens gemitu proclamat anhelo:
« Andraea, pereas isto miserabilis anno,
Qui me consilia in tam saeva pericla dedisti. »
Tum medicum vitae spondentem lucra repellens,
Psallere deposcit fratres ut cernere possit
Quas prius angelicas conspexerat ipse catervas;
Has contemplari sese, pallensque tremensque
Fratribus ut poterat signans, humana relinquit,
Magno dimittens monachos terrore subactos.
Ruris et Andraeas conductor Barbiliani,
Ad vocem mox presbyteri maledicta ferentis,
135.0781A| Decidit in lectum, et longo languore solutus,
Carnibus exuitur; conjux foetore gravata
Tabe viri absumpti, sed non efflare valentis;
Hortatur facinus quo sint tam dira revelet
Voce ingesta sibi praelati fata trahentis.
135.0782A| Ast ubi confessus quaedam monimenta tulisse
Chartarum cum proposito pretioque dedisse
Indignis, retegit mox carcere, corpore texit,
Supplicii cunctis proprii luctamine prodens
Gregorii legum lanii quid ferre merentur.