135.0609|
135.0609B| Isthinc beati et gloriosi principes
Plures leguntur ordinasse praesules,
Ad praedicanda clara Christi insignia
Diversa mundi destinandos per loca.
Quorum profecti competunt hi Gallias:
Trophimus, Sabinianus, ejus et comes
Potentianus, Fronto cum Georgio,
Paulusque, Martialis, et Valerius,
Sixtusque noster, Memmius, Sinicius,
Simulque diriguntur ad Hispanias
Torquatus et Tesiphon, secundus Esichius,
Indalicius, Catiliusque, Eufrasius.
Apollinaris, Antiochia qui Petrum
Venit secutus, sic Ravennam mittitur;
Profectus ex Troade moratur moenia
135.0609C| Hospes foventis Cyrenei militis:
Cujus carentem honore lucis filium
Visu reformans per crucis signaculum
Divo parentes fonte sacrat elutos.
Matrona quaedam post tribuni militum,
Cui Thecla nomen, jam sub annis pluribus
Addicta morbo decubans aegerrime,
Jesu medentis invocato nomine,
Manu levata sospitati redditur;
Mox et tribunus, uxor atque liberi,
Domusque tota pacis unda tingitur:
Divina cujus in domo baptismata
Bis sex per annos cum piis sodalibus,
Appollinare dante lotis mystica,
Missarum et alma percoluntur munia.
135.0609D| Tunc nobiles hic dedicantur suppares,
Calocerus atque Aderitus, aucti qui sacris
Uterque divae factus aulae presbyter.
At Martianum carne nobilissimum,
Leucadiumque disciplinis praeditum,
Coelestis arae collocat diacones,
Aliosque digne praesul aptat clericos,
Cum queis diebus concinens et noctibus,
Hymnis supernam personabat gloriam.
Haec optimati fama promit invida,
Qui comprehendens hunc, acervat flamines.
Piusque saevis immolandus traditur;
Mactatus atris semivivus linquitur,
Cibus marinis ac feris exponitur;
Scholae beatae quem legunt domestici,
135.0610B| Nec ferre curam differunt didascalo.
Sex mensium post evoluto cardine
Viri eminentis nobilis Bonifacii,
Cujus leporem pestis aegra dempserat,
Dum redditurus verba competit domum,
Pulso puellae dat salutem daemone,
Orisque solvens dura muto vincula,
Quingenta summo corda Christo praeparat.
Post tempus arctum tentus hinc ab ethnicis
Diu severis maceratur fustibus,
Stetitque nudus igne plantis subdito;
At dum nec igne nec flagellis vincitur,
Poenas triumphans victor urbe pellitur.
Hujusce nec murorum ab ambitu procul
Christi tugurium possidebant pauperes;
135.0610C| Divina tractat hic sacer mysteria,
Sacrans lavacro vasta sancto caerula
Pio Domini timore formidantium,
Isthic benigno pascitur solatio.
Postquam moratur hic per annos quotlibet,
Illuminare pergit Emeliam, gerens
Virtute Christi signa nixus plurima.
Rufi reversus inde compos filiam
A morte functi suscitavit coporis;
Prolem dein orbatis refert parentibus.
Perfectum alumnum Veritatis se docens,
A morte plures excitavit spiritus,
Deique fecit consecrando filios:
Nam tunc trecentos quatuor promiscui
Sexus parenti procreavit coelico,
135.0610D| Rufum, patricia dignitate praeditum,
Christi dicavit corde prono servulum,
Quo Capua dives ditior fit martyre.
Matrem puellae fonte sacro diluit,
Ipsamque raptam immanis Orci faucibus
Christo beatam dedicavit virginem,
Ac roboravit permanere immobilem.
Annuntiantur gesta Rufi Caesari;
At ipse successorem ei mox destinans,
Scribit jubendo litteris vicario
Dissuadeat aut Apollinarem, aut exsulem
Longe releget a Ravennae finibus.
Quem praestitutum interrogat vicarius,
Minisque tundens, nec moveri comprobans,
Exutum amictu caede virgarum quatit;
135.0611A| Gemensque temni saeva mente verbera,
Perfundit unda bulliente vulnera.
Hinc torquet appensum ora tondens marmore,
Gravissimoque ferri onustum pondere,
In ima claudit carceris teterrimi,
Lignoque tensum lege dura conficit.
Hominum relictus hic quidem solatio,
Sed angelorum pascitur cibario;
Et ne putetur vilis astrorum Arbitro,
Pastu potitur angelorum in publico:
Productus atro sole quarto carcere
Vinctus catenis exsulatum mittitur;
Tres sponte navi se invehentes clerici
Opem benigni subministrant ferculi.
Turbantur indignata rebus aequora
135.0611B| Viri moleste injuriam ferentia,
Iniquitatem vindicare parantia:
Ferus profundum sidera petens vertice,
Imaque gurges panditur voragine;
Nunc puppis alta scindit undis nubila,
Nunc lapsa pulsat ima praeceps marmora:
Compage navis dissoluta suscipit
Hostem severum, salsa sorbens caerula;
Rimas per omnes mors penetrat fervida,
Saevos sequestrans a piorum gloria;
Quos ultione subruit dignissime,
Ut dum beatum arcere Patrem patriae
Tendunt, soli arceantur omni patria.
Merguntur illi devorati fluctibus;
Servantur arvis at pii clementibus:
135.0611C| Scit liberare justus aequos arbiter,
Justaque scit censura iniquos perdere;
Ut liberat vernulos Aegyptio
Quondam jugo, per alta praebens aequora
Profugis salutem, persequentes obruens.
Apollinaris cum ministris commodis
Desiderata salvus intrat littora;
Duos saluti dans simul satellites,
Quos vellit undis funus inferentibus
Lavitque lymphis regna vitae dantibus.
Progressus inde rura lustrat Isthmia:
Tum post Corinthum transiens in Moesiam,
Cutem leprosi turpe naevos squallidi
Decore comens, sanitatem reddidit;
135.0611D| Majorem et addens huic opem, quem corpore
Salvavit, etiam mente salvat eruta
Ab ethnicarum foeditate sordium,
Animam lavando ablutione corporis.
Ripamque ad Istri demigrans multos sibi
Connectit alma roboratos in fide;
Necare quem dum gestiunt increduli,
Partes capessit praedicando Thraciae:
Terrentur hic eo morante daemones,
Serapis ejus obticet praesentia
Responsa ferre nec valet rogantibus;
Tandem vocatus hoc remugit spiritus:
« Advenit haec in arva discipulus Petri
Christi catenis me ligans apostoli;
Hunc ni procul studetis hinc depellere,
135.0612A| Responsa vobis non valemus reddere. »
Ad flagra sanctus perferenda quaeritur;
Repertus aspris verberatur fustibus.
Ut censet autem Christus urbi reddere
Hunc destinatae ab arbitrio provinciae,
Navi super petenti Italiam ponitur,
Sociis gregatis insuper sibi omnibus.
Divina passim sic propagans semina
Anno revisit tum Ravennam tertio.
Paucis diebus hic tumultu postea
Orto, profanis impetu ruentibus
Vinclis adactus in forum perducitur.
Hic caesus et cruenta passus vulnera,
Sinit superbi flamines Capitolii
Sacris cum quo suggerant Apollinis;
135.0612B| Huc ductus actutum preces ut erigit,
Simulacra Phoebi dissoluta diruit,
Vanumque numen comminutis exprimit;
Et ne feratur id parum, fani omnia
Fundo fatiscunt dissipata moenia.
Isthaec tuentes obstrepunt fanatici
Senem frementes stragis hujus impium,
Quem morte saeva puniendum postulant,
Traduntque Tauro (nomen istud judici).
Huic caecus olim matris alvo filius,
Cui Christi Apollinaris alto nomine
Lumen refundit invocato, plurimis
Stupore mentis rem novam volventibus,
Ac veritati corda submittentibus;
Mansitque Tauri praesidis vir praedio
135.0612C| Beatus annis sacra tradens quattuor,
Sexto remotus Urbe milliario.
Hinc Christiani commeantes pocula
Vitae serena hauriebant dogmata;
Virtusque tantis trita passionibus,
Aromatum de more vel medicaminum,
Excrevit hujus facta sic ditissima,
Infirmitate quo subactum qualibet
Ductum sibi mox sanitati redderet.
Cucurrit autem fraudulenta relatio
Orsis inimicorum ad ipsum Caesarem,
Contra beatum falsa portans praesulem,
Edicit ille vel deis temerario
Quîs ore portat exprobrando injuriam,
Faciat satis, vel urbe pellatur data.
135.0612D| Perfertur haec Demostheni praeceptio,
Honore dictus est Pater qui civium
Crudelitate persecutor mitium:
Apollinarem hic exhiberi praecipit,
Validoque fixum amore Christo sentiens,
Dum cogitat quo perdat actum tormine,
Viri fidelis mancipat custodiae;
Nec Christianum suspicatus hunc fore,
Quem noctis intempestae is in silentio
Ad edocendum gesta Christi insignia,
Permittit, imo cogit, ire liberum.
At dum retractans bella miles caetera
Requirat, an tropaea, jam nunc expleat,
Cunctatur horas implicando transagens,
135.0613A| Fugisse deses ne putetur praelia,
Tenent morantem consequentes ethnici,
Prensumque caedunt macerantes verbere.
Dum rentur inter flagra dura mortuum,
Linquunt, latenter quem ministri colligunt,
Tolluntque quodam subvehentes praedio;
Septemque qui superstes advivit dies,
Jugiter fideles ne fide discederent
Monens, profatis instruit coelestibus;
Sic gloriosus laude Christi praeditus,
135.0614A| Ventura bella vel triumphos praemonens,
Apollinaris fine claro fungitur.
Capessit almum terra corpus, saxea
Clausum sub arca, extra Ravennae moenia,
Quam rexit urbem missus huc a principe
Apostolorum ab urbe Roma pontifex.
Bis quatuor decem per annos praesidens
Vespasiano rege passus, ultima
Pro veritatis laude scandit aethera.