135.0739|
135.0739A| Triumphat hoc Sabinus aestu pontifex,
Qui disciplinis nobilis coelestibus,
Sensu pius, sermone facundissimus,
Venustiano tentus adstat praesidi
Junctis sacrae Marcello et Exuperantio,
Arae ministris, pluribusque clericis.
Cui praeses obdit aureum Jovem suum,
Ad supplicandum veste fulva fulgidum.
Hoc ille sumpto vota Christo dirigit,
Deoque trito dorsa terrae percutit,
Et comminutum dissilire projicit:
Venustianus hinc furore fervidus,
Manus recidit proterenti numina,
Comites catastae lancinandos applicans,
135.0739B| Quos dire acerbis maceratos fustibus
Saevis secando sulcat atrox unguibus;
Post igne tosti confitendo gloriam
Christi beatum in astra legant spiritum,
Danturque lymphis membra mersa gurgiti
Quidam vividarum persecutor gentium,
Juncto sacerdote, alma tollit munera,
Viamque juxta lecta ab undis collocat.
Praesul Sabinus carceri detruditur,
Devota servit cui Serena, lumine
Captum nepotem Priscianum quae dolens
Perducit ejus sublevandum tegmine.
135.0739C| At trunca, clausos praesul orbes brachia
135.0740A| Super coaptans, flammat exstinctas faces,
Oratione clara fundens lumina.
Virtute visa subditi custodiae
Pii datoris competunt vestigia,
Mox fonte loti consecrantur undecim:
Quae nuntiata dum patescunt praesidi,
Languore lippum quem coquebant lumina,
Ut nec cibus, nec somnus huic captabilis,
Mittit jugalem cum duobus liberis
Poscens Sabinum adesse, venire e carcere,
Pedesque visi cum dolore et lacrymis
Petit recisi, dando poenitudinem;
Lamenta conjux auget, atque filii
Sacro dicari se petentes gurgite,
135.0740B| Intinctus unda pelve ut exit candidus
Praeses, dolorem haud sentit ullum luminum.
Annuntiantur haec patrata Caesari,
Qui raptus ira dans Sabinum tormini,
Venustianum capite plecti praecipit;
Quem cum jugali ac liberis fert Lucius
Letho tribunus, nec rogatum judice,
Spoletum in urbem qui Sabinum dirigens,
Caedit beatum dum dat astris spiritum;
Glebam Serena quae manus aromate
Condiverat complexa vitri dolio
Domi receptans moenia secus collocat.