135.0881|
135.0881A| Magnifico Patri magnus succedit alumnus
Attala, cui celsam peperit Burgundia stirpem.
Pontifici datur hic genitore ferente colendus,
Artior angustum fervescit scandere callem.
135.0881B| Sic clam progrediens, monachorum castra peragrat,
Et potiora calens, dicto fert colla patrono,
Atque Columbano tradit se luce regendum.
Ille sibi nectens, quaesito lumine flammat,
Dum petitur virtute vicem supplere magistri,
Dignus ubi egregie pro castris praelia sanctis
Exercens, anguiva doli fert bella furentis.
Carpitur austerus tepidis durusque remissis,
Avellit teneros lateri fera lingua sodales,
Diripit, atque eremi per devia raptat operta.
Incentor doctorque mali saevo uritur igne,
Supplici clamans meritam se pendere poenam.
Nec facilem quit adire Patrem captando piamen,
Quin rapitur, mutusque animam dimittit in auras.
His pavidi comites repetunt Patris atria plures,
135.0881C| Atque ut oves trita capiuntur fauce lupina.
Ast qui tutorem fastu tempsere superbo,
Convulsi variis consumunt cladibus ausus.
Hi ferro plexi, rapidis hi fluctibus hausti,
Inveniuntque piam quotquot rediere medelam.
Praevalidis Patris istius modo vota patrantur,
Imperiis clarent, precibus modo digna profusis.
Haec Bobius quondam violentis imbribus auctus
Molibus effusus, lymphaque tumente rotatus
Approbat, indictus sacris removere furorem,
Vellere farriteri fabricam vexare molini
Inhibitus, posito leges statuente bacillo,
Et crucis ad signum monitis parente fluento,
Arduaque aggresso facilem fugiendo meatum.
Visa tropaea redit Sinoaldus prodere Patri.
135.0881D| Virtutem quoque magnifici probat ille magistri,
Ruricolae insistens operi, stifaeque medendae,
Cui laevae pollex dextra resecatur iniqua.
Jamque datus glebis, Patri dum promitur actum,
Educi tumulo ac passus per mille jubetur
Deferri, imbutusque sacris moderante salivis
Fracturae medico vitamque ferente sepultis,
Jungitur unifico viduatae glutine palmae,
Praecipiturque datam tacite tractare salutem.
Sic quondam puerum spirare suprema putatum
135.0882A| Visere, solatiis votisque juvare rogatus,
Adventu incolumem precibusque dat ire vigentem
Inter plura dein virtutum gesta piarum
Hunc Deus aerumnis censens absolvere anhelis,
135.0882B| Lumine lustrari pacis, fotuque quietis,
Tempora certa iteris signat jamjamque petendi.
Et licet ipse dies post quinquaginta meandum
Quo sit, non adeo monitis dicatur apertis;
Praeparat apta remansuris tamen, atque migranti
Septa monasterii densans tegmenta reformat,
Ac studet invalidum nihil ut lapsumve residat.
Emunit reparatque libros, nexatque solutos.
Excubiis precibusque vacans jejunia ductat,
Corpus contribulans animam coelestibus aptat.
Discipulo post nona novae reparamina messis
Visere flagrantes sese spectare parentes
Praecipit, atque mora nulla impediente reverti.
In geminisque viam sectans custodibus auctus;
Complecti genitrice datur sub luce diurna,
135.0882C| Nox equidem repedare monet, febrisque perurgens
Compellit clamare Patris se ardere querelis,
Exitioque rapi, mora si teneat redeundi.
Moxque die callem repetens remeante cupitum,
Salvatur remeans, febrium vis linquit euntem,
Sanatus Patrem reperit suprema trahentem.
Adventu tamen exhilarat, funusque paternum
Tormentum videt esse suum celeremque regressum.
At Pater extremos monitus pangensque notansque
Se cruce communit, crucis edita pronus adorat,
Attolensque crucem lacrymis et laudibus ornat.
Tum secreta petens veterum delicta proborum
Abstergi rogitat, fletuque rigante repurgat.
Sic inter gemitus triti et suspiria cordis
135.0882D| Attollens oculos, coelum sibi cernit apertum.
Glorificansque Deum grates dependit et odas.
Substiterat se clam testis qui visa referret,
Panderet acceptae qui diva levamina vocis.
Altera lux terris jam coelica dona ferebat,
Ille vocans summumque vale dans fratribus addit
Exhortans, coeptis maneant, potiora capessant.
Sic verbo genitos solans absolvitur imis
Et pia sidereae mentis fert flamina coelis.