135.0555|
135.0555A| Abhinc Babillas urbis hujus pontifex
Confessionis dignitate praeminet:
Qui dum frequenter passionibus suis
Christi triumphans extulisset gloriam,
Et innovatis invicem carptoribus,
Flagella fortis pertulisset maxima,
Intra cavernae carceralis vincula
Vitae capessit gloriosae terminum.
Cum quo feruntur tres necati parvuli
Philidanus, Epolanus, Urbanus simul
Hujus secuti Patris altum tramitem.
Cujus beati martyris mausoleum
Daphnis renidet, urbis in suburbio.
Qui Julianus, pestilens apostata,
Dum, fana Castaliae colens scaturiginis
135.0555B| Misero litaret impudens Apollini,
Responsa nec stipulatus ulla sumeret,
Hujusque causas quaereret silentii,
Juxta Babillae busta haberi martyris,
Tandem remissi detulere daemones
Responsa se non posse quare reddere.
At ille mox venire Galileos jubet
(Nam Christianos sic vocare sueverat)
Et hinc sepulcrum martyris propellere.
Tunc Christiani rege Christo praediti,
Arcam levantes hymnizando martyris
Laudes in exsultatione concrepant,
Aures profani principis per millia
Sex impetentes haec canendo carmina:
O Christe, confundantur omnes ethnici,
135.0555C| Qui vana adorant supplicantes sculptilia,
Et gloriantur qui suis in idolis.
Coelum resultat arduis clamoribus,
Tyrannus atris infremit doloribus.
Tum Christianos ille mandat abripi
Et carceris trusos in imis affici.
135.0556A| Praefectus ejus implet hoc Salustius,
Arctansque quemvis Christianum primitus
Sibi obviantem (nomen huic Theodorus),
A luce prima torquet usque vesperam
Crudelitate tam truci, tortoribus
Ad flagra mutatis, ut unquam diceret
Se nemo tam vidisse factum atrociter.
Pendens equuleo sed nihil praeter pium,
Actus flagris hinc inde saevientibus,
Dicebat hymnum quem canebat pridie.
Considerans egisse nil Salustius
Immanitate tam ferae sententiae,
Juvenem recepit obstupens ergastulo,
Ac imperatori quid actum sit refert,
Quem commonet ne tale quid de caetero
135.0556B| Praesumat, ipse sibi parans infamiam,
Et Christianis qui resistunt gloriam.
Minatur ergo Julianus Persicam
In Christianos arma post victoriam,
Totasque vires se daturum praelii.
Divina sed resistit his sublimitas,
Miserum relegans quem minacem sustinet.
Nempe hoste caesus abdito subvertitur
Finemque vitae sumit atque fascium,
Christo potentis architecti filio
Diro locellum fabricante funeri.
Ast intimasse traditur Theodorus
Saevis adactum se parum doloribus,
Sed allevatum spiritali lumine,
Juvenem sibi astitisse, candidissimo
135.0556C| Sudoribus se terserit qui carbaso,
Aquam frequenter frigidam qui infuderit
Eumque sub labore roboraverit:
Dolet unde fessis hostibus parci sibi,
Se gloriatus luce Christi perfrui.