Nec minis interea glomeratur virgo Joannes
Quem germana simul junxit concordia Christo,
Dum pandam vetulo linquit cum Patre carinam,
Retibus aequoreas claudentem marmore praedas;
Qui prius algosis verrebat caerula remis,
(0293D)Piscibus insidias nectens sub gurgite ponti,
Sed clamante Deo luctantes littore lymphas,
Retiferamque navem caro cum fratre relinquit,
Et Dominum sequitur coeli qui regnat in arce.
Hic fuit egregius Christi regnantis alumnus
Omnibus anterior, magno dilectus amore,
Quem rex extorrem Romae qui regna regebat,
Trusit in exsilium cymba trans caerula vectum,
Exsul qua positus rerum spectacula plura,
Crevit in exstasi, coelesti numine fretus.
Quae modo membranis per mundum scripta leguntur,
Pausatque effeto [ Par., in Epheso] praefatus corpore praesul,
Praemia sumpturus cum clanget classica salpinx.
Ultima dum priscis labuntur tempora saeclis.
(0294A)