Tu quoque in aevum, Crispe, futurum
maesti venies commemoratus
munere threni.
Qui primaevos fandique rudes
elementorum prima docebas
signa novorum,
creditus olim fervere mero,
ut Vergilii Flaccique iocis
aemula ferres.
Et tibi Latiis posthabite orsis,
Urbice, Grais celebris, carmen
sic eleleiso.
Nam tu Crispo coniuncte tuo
prorsa solebas et vorsa loqui
impete eodem,
priscos ut <tris> heroas olim
carmine Homeri commemoratos
fando referres,
dulcem in paucis ut Plistheniden
et torrentis ceu Dulichii
ninguida dicta
et mellitae nectare vocis
dulcia fatu verba canentem
Nestora regem.
Ambo loqui faciles, ambo omnia carmina docti,
callentes mython plasmata et historiam.
Liberti ambo genus, sed quos meruisse deceret
nancisci ut cluerent patribus ingenuis.