LY. Illi iam intus secundas agunt nuptias.
Perlepida est istec tua soror, Pythias.
Sed ubinam illam invenisti? Quo balneo
lavit? Estne, ut opinor, quod Theobolus
stipem dederit? nam ille hanc noctem redemit pretio.
Dic, amabo. Soli sumus, nusquam effluet.
Tum te hic agnoscam et coniacebimus simul.
PY. Quis tibi istec dixit? LY. Qui scit: ipsus hodie
in foro Theobolus. PY. Rem omnem, ut est, tenes.
Ego, ut adventastis huc, rapio pallam,
in balneas curro festina, Chrysim voco.
«Heus, Chrysis!» inquam «Chrysis! frater adest domi,
peregre reversus. Quid stas? An nondum venis?».
Ille, qui argentum dederat, rubet illico,
post pavet. «Hem, mea Chrysis, hoccine» ait
«te facere? Insalutatum me deserere?».
Illa «Bonum animum» inquit «habe: redeam,
ad cenam veniam ubi decretum est. Vale».
LY. Dixin ego? Sed quid Cassina? PY. Etiam redit.
Charinus obviam fuit, qui illam domum
perduxit. Nunc reor ambos permolere.
Sed nos quid agimus? Cur non coimus etiam?
LY. Pone puellum. PY. Iam dormit. Ah, vir veniet!
LY. Ne dubita. Cadum hunc exhaurire prius
sententia est; nam fauces omnes arent. Bibe.
PY. Bene admones; nam potus eque atque coitus
sapiunt mihi. Istec si absint, nolim vivere.
Sed infelix est omnis nupta, que imperium
fert viri. LY. Infelicior istic, qui femine
subiectus est. Emori velim quam nubere.
PY. At nullum fidelem invenias virum sue
coniugi. LY. Nec ullam marito feminam.
Casta est quam nemo rogat, nemo stimulat.
Oculo pocius solo quam solo viro
contenta est mulier: indomitum est animal,
nullis regendum frenis nullisque monitis.
Tolerabile est, si quis inscius colla dat
maritali capistro semel tantum; sed hic
qui, liber factus, novis se iugis implicat,
tam excusari potest quam qui bis naufragium
pertulit, primo non sat admonitus malo.
Scite, mehercule, canones eos abigunt
sacerdotio qui secundas in nuptias
migrant: namque stultis sunt stultiores quidem
indignique templis ministrare biiuges.
Coniugis maritus est vile mancipium,
servitutem malam quod servit et pessimam.
Is sapit qui vobis sic utitur ut ego:
tu mihi vas tuum das, ego tibi meum
utendum; tantum tibi obligor quantum tu mihi.
Popisma ut emisimus, liberi ambo sumus.
PY. Nimis sciolus es, postquam bibisti satis!
Sed veni, mi columbe, mi passerule,
mi turtur, mi galle! Quid agis? LY. Hem, venio.