RUFINO GEMINO, ET RUBELLIO GEMINO COSS.
VINICIO ET LONGINO.
SULPICIO ET SULLA.
703 Ecclesiæ Jerosolymorum primus episcopus ordinatus est Jacobus, qui habitus est frater Domini.
PRISCO ET VITELLIO.
GALLO ET NONIANO.
GALLIENO ET PLAUTIANO.
Pilatus sacrum thesaurum, quem Corban Judæi vocant, in aquæductum Jerosolymorum expendens, secundæ seditionis præbuit semina. Ab hoc tempore innumeræ calamitates Judæorum gentem oppresserunt.
PROCULO ET NIGRINO.
JULIANO ET ASPRENATE.
PUBLICOLA ET NERVA.
Pilato de Christianorum dogmate ad Tiberium referente, Tiberius retulit ad senatum, ut inter cætera sacra reciperetur. Verum cum ex consulto Patrum, Christianos eliminari Urbe placuisset, Tiberius per edictum accusatoribus comminatus est mortem.
CÆSARE ET JULIANO.
Tiberius in Campania moritur.
Caius Cæsar Caligula, IV, regnavit annis tribus, mensibus decem.
CÆSARE II ET SATURNINO.
SATURNINO II ET VENUSTO.
TIBERIO ET GALLO.
Hoc tempore Pontius Pilatus in multas incidens calamitates, propria se manu interfecit.
Caligula cum se in deos retulisset, Petronio præfecto Syriæ præcepit, ut Jerosolymis statuam suam, sub nomine Jovis Optimi Maximi poneret: sed etiam per totum orbem Romani imperii, in Judæorum Synagogis statuæ, et imagines, et aræ C. Cæsaris consecrabantur.
CRISPINO ET TAURO.
Plurimi nobilium a Caio interfecti.
Caius a protectoribus suis in palatio occiditur.
Claudius, V, regnavit annis XIII, mensibus VIII, diebus XXVIII. Ipse est Claudius patruus Drusi, qui apud Moguntiacum monimentum habet.
VINICIO ET CORNELIO.
ASIATICO ET SILANO.
Petrus apostolus, cum primum Antiochenam Ecclesiam fundasset, Romam proficiscitur, ubi Evangelium prædicans XXV annis ejusdem urbis episcopus perseverat.
TIBERIO II ET VITELLIO.
Marcus evangelista interpres Petri Ægypto et Alexandriæ Christum annuntiat.
Initium cycli primi.
VITELLIO II ET PUBLICOLA.
Primus Antiochiæ ordinatus episcopus Evodius.
VERINO ET GALLO.
VETERE ET NERVILIANO.
Censu Romæ acto, inventa sunt civium LXVIII centena et LXIV seu XLIV millia.
704 Paschalis cycli ratio ab his consulibus incœpit, per annos XXCIV, et ad eamdem legem revertens.
CLAUDIO ET ORPHITO.
Sub procuratore Judææ Cumano in diebus Azymorum, tanta est Jerosolymis orta seditio, ut in portarum exitu populo corruente, XXXIV millia Judæorum perierint.
Prophetia Agabi, qui in Actis Apostolorum famem in toto orbe futuram dixerat, sub Claudio expletur.
Thracia huc usque regnata, in provinciam redigitur.
SILANO ET SILIO.
TIBERIO III ET ANTONINO.
SILANO ET OTHONE.
Paulus apostolus apud Felicem procuratorem Judææ in defensionem sui perorat.
SILANO II ET ANTONINO.
MARCELLINO ET AVIOLA.
Sub Felice procuratore Judææ exstiterunt multi qui populum sua persuasione deciperent. Inter quos et Ægyptius quidam pseudopropheta fuit, qui plurimos sibi associans, in ipso magnarum rerum conatu per exercitum Felicis opprimitur, secundum quod in Actibus Apostolorum Paulo dicitur: Nonne tu es Ægyptius, qui ante hos dies concitasti et eduxisti in desertum quatuor millia virorum?
NERONE ET VETERE.
NERONE II ET PISONE.
Claudius moritur in Palatio, anno ætatis suæ LXIV.
Nero, VI, regnat annis XIII, mensibus VII, et diebus XXVIII aut XXX. Hujus avunculus fuit C. Caligula.
NERONE III ET MESSALA.
NERONE IV ET CORNELIO.
Festus succedit Felici, apud quem, præsente Agrippa rege, Paulus apostolus religionis suæ rationem redditurus, vinctus Romam mittitur.
Nero tantæ luxuriæ fuit, ut frigidis et calidis lavaret unguentis, retibusque aureis piscaretur, quæ purpureis funibus extrahebantur.
PIO ET TURPILIANO.
MARBINO ET GALLO.
CRASSO ET BASSO.
SILVANO ET PAULINO.
Nero Agrippinam matrem suam et sororem patris interfecit.
Jacobus frater Domini, quem omnes Justum appellabant, a Judæis lapidibus opprimitur: in cujus thronum Simeon secundus assumitur.
Nero omnes cithara contendens superat.
CELSINO ET APULEIO.
Ante mensam Neronis fulmen cecidit.
Post Marcum evangelistam, primus Alexandrinæ Ecclesiæ ordinatur episcopus Anianus.
705 CAPITONE ET RUFO.
SILIO ITALICO ET TURPILIANO.
SILVANO ET OTHONE.
VESPASIANO ET TITO.
VESPASIANO II ET TITO II.
VESPASIANO III ET NERVA.
Nero in Olympiaco agone coronatur, cerycas, citharistas, tragœdos, aurigas, vario certamine superans.
Nero, ut similitudinem Trojæ ardentis videret, plurimam partem Romanæ urbis incendit.
Musonius et Plutarchus philosophi insignes habentur.
Prima Persecutio. Primus Nero, super omnia scelera sua, etiam persecutionem in Christianos facit, in qua Petrus et Paulus apostoli gloriose Romæ occubuerunt.
Post Petrum primus Romanam Ecclesiam tenuit Linus annis XII sive XIII.
Vespasianus magister militiæ ad debellandos Judæos a Nerone mittitur.
VESPASIANO IV ET TITO III.
Vespasianus duobus præliis superatos Judæos ad muros compellit.
Antiochiæ secundus episcopus ordinatur Ignatius.
Nero cum a Senatu quæreretur ad pœnam, de Palatio fugiens, ad quartum Urbis milliarium semet interfecit.
Vespasianus, VII, regnavit annis IX, mensibus IX, et diebus XXII seu XXIX.
VESPASIANO V ET TITO IV.
Post Neronem, Galba in Iberia, Vitellius in Germania, Otho Romæ imperium arripuerunt. Sed Galba septimo mense Romæ capite truncatur; Otho apud Bebriacum propria manu occubuit; Vitellius a Vespasiani ducibus occisus, in Tiberim projicitur.
Vespasianus apud Judæam ab exercitu imperator appellatur: bellum Tito filio commendans, Romam per Alexandriam proficiscitur.
VESPASIANO VI ET TITO V.
Titus, Judæa capta et Jerosolymis subversis, sexcentena millia virorum interficit. Josephus scribit, undecies centena millia fame et gladio periisse, et alia centum millia captivorum publice venumdata. Ut autem tanta multitudo Jerosolymis reperiretur, causam Azymorum festum fuisse: ob quod ex omni 706 gente Judæi ad templum confluentes, urbe quasi carcere sunt reclusi. Oportuit enim in his diebus eos interfici in quibus Salvatorem crucifixerant.
Colligitur itaque omne tempus in secundum annum Vespasiani et novissimam Jerosolymorum eversionem. A quinto decimo anno Tiberii Cæsaris, et ab exordio evangelicæ prædicationis, anni XLII. A captivitate autem quam ab Antiocho perpessi sunt, anni CCXXIX. Porro a Darii secundo anno, sub quo rursum templum ædificatum est, anni DLXXX aut XC. A prima autem ædificatione templi sub Salomone, usque ad novissimam ejus ruinam, quæ sub Vespasiano facta est, anni MCIII.
VESPASIANO VII ET TITO VI.
COMMODO ET RUFO.
Achaia, Lycia, Rhodus, Byzantium, Samos, Cilicia, Comagene, quæ ante liberæ sub regibus et amicis erant, in provincias redactæ.
VESPASIANO VIII ET TITO VII.
VESPASIANO IX ET TITO VIII.
SILVANO ET VERO.
DOMITIANO ET MESSALINO.
DOMITIANO II ET RUFO II.
Vespasianus circa Sabinos in villa propria moritur, anno ætatis LXIX.
Titus, VIII, regnavit annis tribus, mensibus duobus.
Titus Vespasiani filius in utraque lingua disertissimus fuit, et tantæ bonitatis, ut cum quadam die recordatus fuisset in cœna, se nihil in illa die cuiquam præstitisse, dixerit, Amici, hodie diem perdidi.
DOMITIANO III ET SABINO.
DOMITIANO IV ET RUFO III.
Titus Amphitheatrum Romæ ædificavit, et in dedicatione ejus quinque millia ferarum occidit.
DOMITIANO V ET DOLABELLA.
Romanæ Ecclesiæ II constituitur episcopus Cletus annis XII.
Titus morbo periit in ea villa in qua pater, anno ætatis XLII.
Domitianus, IX, frater Titi junior, regnavit annis XV, mensibus V.
DOMITIANO VI ET RUFO IV.
Domitiani uxor Augusta appellata.
Domitianus eunuchos fieri prohibet: Mathematicos philosophos Romana urbe pellit.
707 FLAVIO ET TRAJANO.
Domitianus plurimos senatorum in exsilium mittit, de Dacis et Germanis triumphavit.
DOMITIANO VII ET NERVA.
Duo menses aliter appellati: September, Germanicus; et October, Domitianus.
Primus Domitianus Dominum se et Deum appellari jussit.
Secundus Alexandriæ ordinatur episcopus Abilius.
TRAJANO II ET GLABRIONE.
Quintilianus rhetor Calaguritanus Romæ clarus habetur.
DOMITIANO VIII ET SATURNINO.
SILVANO ET PRISCO.
Domitianus prohibuit vites in urbibus seri.
ASPRENATE ET CLEMENTE.
Apollonius Thyaneus, et Eufrates philosophi insignes habentur.
Multa opera Romæ facta: in quibus Capitolium, Forum Transitorium, Divorum Porticus, Isium, Serapium, Stadium, Horrea Piperata, Vespasiani templum, Minerva Chalcedonica, Odium, Forum Trajani, Thermæ Trajanæ et Titianæ, Senatus, Ludus matutinus, Mica Aurea, Meta sudans, et Pantheon.
Domitianus tantæ superbiæ fuit, ut aureas et argenteas statuas sibi in Capitolio poni jusserit.
DOMITIANO IX ET CLEMENTE.
Multi nobilium necati, plures in exsilium acti.
FULVIO ET VETERE.
NERVA II ET RUFO.
SABINO ET ANTONINO.
NERVA III ET TRAJANO III.
Romæ III Ecclesiæ præfuit episcopus CLEMENS annis IX.
SENECIONE ET PALMA.
TRAJANO IV ET FRONTONE.
Secunda Persecutio. Secundus post Neronem Domitianus Christianos persequitur: et sub eo apostolus Joannes in Pathmum insulam relegatus, Apocalypsim vidit, quam Irenæus interpretatur.
Domitianus eos qui de genere David erant interfici præcepit, ut nullus Judæorum regni reliquus foret.
TRAJANO V ET ORPHITO.
Scribit Brutius, plurimos Christianorum sub Domitiano fecisse martyrium, inter quos et Flaviam Domitillam Flavii Clementis consulis ex sorore neptem in insulam Pontiam relegatam, quia se Christianam esse testata sit.
SENECIONE II ET SURA.
Domitianus occisus in palatio, anno ætatis suæ XXXV.
708 Nerva, X, regnavit annum unum et menses quatuor.
TRAJANO VI ET MAXIMO.
Justus a Tiberiade Judæorum scriptor agnoscitur.
Alexandrinæ Ecclesiæ episcopus ordinatur tertius Cerdo.
Aiunt apostolum Joannem hoc tempore exsilio solutum, Ephesum recessisse: cum senatus decrevisset, ut omnia quæ Domitianus statuerat, in irritum deducerentur.
Nerva morbo periit in hortis Sallustianis, anno ætatis suæ LXXIII [Alias XXCII], cum jam Trajanum adoptasset in filium.
Trajanus, XI, regnavit annis XVIII et mensibus septem. Trajanus Agrippinæ in Galliis imperator factus, natus Italicæ in Hispania.
SENECIONE III ET SURA II.
Terræmotu Asiæ quatuor, et duæ Græciæ urbes subversæ.
Trajanus de Dacis et Scythis triumphavit.
URBANO ET MARCELLO.
CANDIDO ET QUADRATO.
COMMODO ET CEREALE.
Decreto senatus, Nerva in deos relatus.
Romanæ Ecclesiæ IV episcopus præest Evaristus annis IX.
Joannem apostolum usque ad Trajani tempora Irenæus episcopus permansisse scribit. Post quem Papias Hierapolitanus episcopus, Polycarpus Smyrnæus, et Ignatius Antiochenus.
SENECIONE IV ET SURA III.
GALLO ET BRADUA.
AFRICANO ET CRISPINO.
CRISPINO II ET BOLENO.
PISONE ET RUSTICO.
Alexandrinæ Ecclesiæ IV episcopus ordinatur nomine Primus.
TRAJANO VII ET AFRICANO.
Tertia Persecutio. Trajano adversus Christianos persecutionem movente, Simon filius Cleophæ, qui in Jerosolymis episcopatum tenebat, crucifigitur: cui succedit Justus.
Ignatius quoque Antiochenæ Ecclesiæ episcopus Romam perductus, bestiis traditur. Post quem tertius constituitur episcopus Eron.
CELSO ET CRISPINO.
ASTA ET PISONE.
Plinius secundus, cum quamdam provinciam regeret, et in magistratu suo plurimos Christianorum interfecisset; multitudine eorum perterritus, quæsivit de Trajano, quid facto opus esset: nuntians ei, præter obstinationem non sacrificandi, et anteluca nos cœtus, ad canendum cuidam Christo ut Deo, 709 nihil apud eos reperiri. Præterea ad conserendam disciplinam, vetari ab his homicidia, furta, adulteria, latrocinia, et his similia. Ad quæ commotus Trajanus rescripsit, hoc genus quidem hominum inquirendos non esse, oblatos vero puniri oportere.
MESSALA ET PEDONE.
Quintus Romanæ Ecclesiæ præest Alexander annis X.
ÆMILIANO ET VETERE.
NIGRINO ET APRONIANO.
Plinius secundus Novocomensis insignis orator, dum invisit apud Vesuvium, periit: et tres Galatiæ civitates terræmotu excisæ.
Post Justum, IV Jerosolymitanæ Ecclesiæ episcopatum suscipit Zachæus: post quem quintus Tobias, cui succedit sextus Benjamin, ac deinde septimus Joannes, octavus Matthias, in cujus locum nonus constituitur Philippus.
CLARO ET ALEXANDRO.
ADRIANO ET SALINATORE.
ADRIANO II ET RUSTICO.
SERVILIANO ET FULVIO.
Hoc tempore Judæi qui in Libya erant, et qui in Ægypto, quique apud Cyrenem et Thebaidem, adversus cohabitatores suos magnas seditiones movent.
Judæis Alexandriæ rebellantibus, Trajanus imperator Lysiæ Quieto præcepit, ut eos e provincia exterminaret: adversus quos Quietus aciem instruens, infinita eorum millia interfecit, et ob hoc procurator Judææ ab imperatore decernitur.
Salaminam urbem Cypri subvertere Judæi.
Trajanus in Selinunte, sive, ut alii ferunt, apud Seleuciam Isauriæ civitatem moritur, anno ætatis LXIV. Ossa ejus in urnam auream conlata, et in foro sub columna posita, solusque omnium intra Urbem sepultus est.
Adrianus, XII, regnavit annis XXI. Hic Italicæ in Hispania natus, consobrinæ Trajani filius fuit.
VERO ET AUCURINO.
A VIOLA ET PANSA.
Senatus Trajanum in deos refert, et Adrianus reliqua tributorum urbibus relaxat, chartis publice incensis, plurimosque ipsis tributis liberos facit.
Adrianus Judæos capit, secundo adversus Romanos rebellantes.
PATERNO ET TORQUATO.
GLABRIONE ET APRONIANO.
Bellum gestum contra Sarmatas.
Romanæ Ecclesiæ VI episcopatum suscipit Xistus annis IX.
Alexandriæ V episcopus ordinatur Justus.
ASIATICO ET QUINTILLO.
Cephissus fluvius Eleusinam inundavit: quem Adrianus ponte conjungens, Athenis hiemem exegit.
710 VERO ET AMBIGUO.
GALLICANO ET TITIANO.
Jerosolymis post Philippum constituitur X episcopus Seneca; post quem XI Justus; cui succedit XII Levi; post quem XIII Ephres; XIV Joseph; XV Judas. Hi omnes usque ad eversionem, quam per Adrianum Jerusalem passa est, ex circumcisione episcopi præfuerant.
Terræmotu Nicomedia ruit, et Nicææ urbis plurima: ad quarum instaurationem Adrianus de publico est largitus impensas.
TORQUATO ET LIBONE.
CELSO ET MARCELLINO.
CATULINO ET APRO.
PONTIANO ET RUFINO.
Finis cycli primi, et sequentis exordium.
Quadratus discipulus apostolorum, et Aristides noster philosophus, libros pro Christiana religione compositos edidere.
Serenus Granius vir apprime nobilis, litteras ad imperatorem misit, iniquum esse dicens clamoribus vulgi innocentium hominum sanguinem concedi, et sine ullo crimine, nominis tantum et sectæ reos fieri. Quibus commotus Adrianus, Minucio Fundano proconsuli Asiæ scribit, sine objectu criminum Christianos non condemnandos. Cujus epistolæ usque ad nostram memoriam durat exemplum.
AUCURINO ET SERGIANO.
TIBERIO ET SILANO.
Romæ VII episcopus ordinatur Telesphorus annis XI.
Antiochenæ Ecclesiæ IV præficitur Cornelius.
SERGIANO II ET VERO.
POMPEIANO ET ATILIANO.
Alexandrinæ Ecclesiæ VI præest Eumenes.
POMPEIANO II ET COMMODO.
LÆLIO ET ALBINO.
Judæi in arma versi, Palæstinam depopulati sunt, tenente provinciam Tænio Rufo: cui ad opprimendos rebelles Adrianus misit exercitum.
CAMERINO ET NIGRO.
Basilides hæresiarches in Alexandria commoratur, a quo Gnostici. Hoc autem Basilides distabat a Simonis dogmate, quod CCCLXV cœlos esse credebat, quo numero dierum annus includitur. Unde etiam quasi sanctum nomen commendabat, quod est abraxas, quia hujus nominis litteræ, secundum supputationem Græcam, eumdem numerum complent. Gnostici autem a præsumptione excellentioris scientiæ nominati sunt, quos quidam Borboritas vocant, quasi cœnosos, propter nimiam turpitudinem quam in suis mysteriis exercere dicuntur. Tradunt autem fabulosissimis dogmata plena figmentis. Animarum substantiam dicunt Dei esse naturam: Deum quoque bonum et Deum malum 711 in sua perhibentur habere doctrina.
Barcochebas, dux Judæorum, nolentes sibi adversus Romanum militem ferre subsidium, omnimodis cruciatibus necat. Bellum Judaicum, quod in Palæstina gerebatur, finem rebus Judæorum posuit penitus oppressis. Ex quo tempore etiam introeundi eis Jerosolymam licentia ablata est; primum Dei nutu, sicut prophetæ vaticinati sunt, deinde Romanorum interdictionibus.
ANTONINO ET PRÆSENTE.
Jerosolymis primus ex gentibus constituitur episcopus Marcus, cessantibus his qui fuerant ex Judæis.
ANTONINO II ET PRÆSENTE II.
SEVERO ET SILVANO.
Ælia ab Ælio Adriano condita est, et in fronte ejus portæ, qua Bethleem egredimur, sus sculptus in marmore, significans Romanæ potestati subjacere Judæos.
Adrianus apud Baias moritur major LX annorum.
Antoninus Titus cognomento Pius, XIII, cum filiis Aurelio et Lucio regnavit annis XXII et mensibus III.
RUFINO ET TORQUATO.
Romæ VIII episcopus ordinatur Hyginus annis IV.
TORQUATO II ET HERODE.
AVIOLA ET MAXIMO.
Antoninus pater patriæ appellatur.
Valentinus hæresiarches, et Cerdo magister Marcionis Romam venerunt. Valentinus de natura rerum multa fabulosa confinxit, asserens XXX æonas, id est sæcula, exstitisse, quorum sit principium Profundum et Silentium, quod Profundum etiam Patrem appellat. Cerdonianus vero duo principia sibi adversantia dogmatizat, dominumque legis ac prophetarum non esse Patrem Christi, nec bonum esse Deum, sed justum; patrem vero Christi bonum. Ex quibus, duorum velut ex conjugio, processisse perhibet intellectum et veritatem, et protulisse æonas octo. De intellectu et voluntate processisse Verbum, et protulisse æonas decem. Porro de Verbo et vita processisse hominem, et Ecclesiam protulisse æonas duodecim. Itaque VIII et X et XII fieri tricies æonas, habentes principium de Profundo et de Silentio. Christum autem a Patre missum, id est a Profundo, spiritale vel cœleste corpus secum attulisse: nihil assumpsisse de Virgine Maria; sed per illam, tamquam per rivum aut fistulam, sine ulla de eadem sumpta carne transisse. Negat etiam 712 resurrectionem carnis, solum per Christum spiritum vel animam salutem accipere affirmans. Christumque ipsum neque natum ex femina, neque habuisse carnem, nec vero mortuum, vel quidquam passum, sed simulasse passionem. Quidam eos in duobus principiis suis ita duos perhibent deos dicere, ut unus eorum sit bonus, alter autem malus. Resurrectionem mortuorum negant, spernentes novum Testamentum.
Marcion quoque, a quo Marcionitæ appellati, Cerdonis dogma sectatus est, hoc adjiciens, ut non duo tantum, sed tria assereret esse principia, unum scilicet bonum, alterum justum, tertium pravum. Quamvis tertii principii auctorem quidam Sirenum quemdam, potius quam Marcionem fuisse existiment.
ANTONINO III ET AURELIO.
GRATO ET SELEUCO.
Romæ IX episcopus ordinatur Pius annis XV.
Hoc tempore Justinus philosophus librum pro nostra religione conscriptum Antonino imperatori tradidit.
Antiochiæ V episcopus constituitur Heros.
ANTONINO IV ET AURELIO II.
LARGO ET MESSALINO.
TORQUATO III ET JULIANO.
Alexandriæ VII episcopatum suscipit Marcus.
ORPHITO ET PRISCO.
GLABRIONE ET VETERE.
GORDIANO ET MAXIMO.
GLABRIONE II ET ROMULO.
PRÆSENTE ET RUFINO.
COMMODO ET LATERANO.
VERO ET SABINO.
SILVANO ET AUGURINO.
BARBARO ET REGULO.
Alexandrinæ Ecclesiæ VIII præfuit Celadion.
TERTULLO ET SACERDOTE.
Crescens Cynicus in nostri dogmatis philosophum Justinum, a quo ob nimiam gulam prævaricator philosophiæ arguebatur, persecutionem suscitavit, in qua ille gloriose pro Christo sanguinem fudit.
QUINTILLO ET PRISCO.
VERO II ET BRADUA.
Romanæ Ecclesiæ episcopatum X suscipit Anicetus annis X, sub quo Polycarpus Romam veniens multos ab hæretico errore correxit.
ANTONINO III ET AURELIO III.
P. C. ANTONINI III ET AURELII III.
Jerosolymæ episcopatum post Marcum XVII suscepit Cassianus, XVIII Publius, Maximus XIX, 713 deinde XX Julianus, sic XXI Grajanus, XXII Symmachus, tum XXIII Caius, XXIV Julianus, atque inde XXV Capito.
Antoninus Pius apud Lorium in villa sua, XII ab Urbe milliario moritur, anno vitæ suæ LXXII [Alias LXXVII].
M. Antoninus, qui et Verus, et L. Aurelius Commodus, XIV, regnavit annis XIX et mense uno.
DUOBUS AUGUSTIS.
Hi primitus æquo jure imperium simul administraverunt, cum usque ad hoc tempus singuli Augusti fuerint.
RUSTICO ET AQUILO.
LÆLIANO ET PASTORE.
MACRINO ET CELSO.
ORPHITO ET PUDENTE.
PUDENTE II ET POLLIONE.
Alexandriæ IX præfuit Agrippinus.
Quarta Persecutio. Persecutione orta in Asia, Polycarpus et Pœonius fecere martyrium: quorum scriptæ quoque feruntur passiones.
In Gallia quoque plurimi ob nomen Dei interfecti; quorum usque in præsentem diem condita libris certamina perseverant.
VERO IV ET QUADRATO.
APRONIANO ET PAULO.
Romanæ Ecclesiæ episcopatum XI suscipit Soter annis VIII.
APRONIANO ET PAULO.
Antiochiæ VI episcopus ordinatur Theophilus, cujus plurima ingenii opera exstant.
PRISCO ET APPOLLINARE.
CETHEGO ET CLARO.
Lucius imperator anno regni sui IX, sive, ut quidam putant, X, inter Concordiam et Altinum apoplexia exstinctus est.
Antonino imperatori Melito Asianus episcopus Apologeticum pro Christianis tradidit.
Apollinaris Asianus Hierapolitanus episcopus insignis habetur.
Eodem tempore Dionysius episcopus Corinthiorum clarus fuit, et Pinytus Cretensis vir eloquentissimus.
Hac tempestate pseudoprophetia, quæ Cataphrygas nominatur, accepit exordium, Montano auctore, Prisca Maximillaque insanis vatibus. Nomen errori provincia Phrygia 714 dedit, quia inventores ejus illic primitus exstiterunt, ibique vixerunt, et nunc etiam in eisdem partibus populos habent. Adventum Spiritus sancti a Domino promissum, in se potius quam in apostolos fuisse asserunt: secundas nuptias pro fornicationibus habent; et ideo dicunt eas permisisse apostolum Paulum, quia ex parte sciebat et ex parte prophetabat; nondum enim venerat quod perfectum est. Hoc autem perfectum in Montanum, et in ejus prophetissas venisse delirant. Sacrificia perhibentur habere funesta. Nam de infantis anniculi sanguine, quem de toto ejus corpore minutis punctionum vulneribus extorquent, quasi Eucharistiam suam conficere perhibentur, miscentes eum farinæ, panemque inde facientes. Qui puer, si mortuus fuerit, pro martyre habetur; si autem vixerit, pro maximo sacerdote.
SEVERO ET HERENNIANO.
Tatianus hæreticus, a quo appellati Eneratitæ, quorum dogma est non admittere ad communionem suam nisi continentes, et eos qui sæculo ita renuntiaverint, ut propria nulla possideant.
Bardesanes quoque alterius auctor erroris, eodem tempore innotuit, in Valentini hæresim ex parte prolapsus.
ORPHITO ET MAXIMO.
SEVERO ET POMPEIANO.
In regione Quadorum exercitu Antonini imperatoris siti oppresso, pluvia divinitus missa est: cum e contrario Germanos et Sarmatas fulmina persequerentur, et plurimos eorum interficerent. Exstant litteræ Marci Aurelii gravissimi imperatoris, quibus illam Germanicam sitim, Christianorum militum precationi imbre concesso, discussam contestatur.
GALLO ET FLACCO.
PISONE ET JULIANO.
POLLIONE ET APRO.
COMMODO ET QUINTILLO.
Antoninus Commodum filium suum consortem regni facit.
ORPHITO ET RUFO.
Antoninus cum filio de hostibus triumphavit, quos per triennium apud Carnuntum 715 habens stativa castra vastaverat.
COMMODO II ET VERO II.
Alexandriæ X ordinatur episcopus Julianus.
Antoninus in Pannonia morbo periit.
Commodus, XV, regnavit annos XIII.
PRÆSENTE ET BURRO.
Irenæus Lugdunensis episcopus insignis habetur.
Commodus Septembrem mensem nomine suo appellavit.
MAMERTINO ET RUFO.
Thermæ Commodianæ Romæ factæ.
COMMODO IV ET VICTORINO.
Jerosolymis XXVI ordinatur episcopus Mormius; post quem XXVII Antoninus, XXVIII Valens, XXIX Dachianus, XXX Narcissus, XXXI Dius, XXXII Germanio, XXXIII Gordius, XXXIV alius Narcissus.
MARULO ET HELIANO.
MATERNO ET BRADUA.
COMMODO V ET GLABRIONE.
CRISBINO ET HELIANO.
FULCIANO ET SILANO.
Alexandriæ XI constituitur episcopus Demetrianus annis XLIII.
Commodus Colossi capite sublato, suæ imaginis caput jussit imponi.
Serapion Antiochiæ episcopus VIII ordinatur.
DUOBUS SILANIS.
COMMODO VI ET SEPTIMIANO.
APRONIANO ET BRADUA.
Commodus multos nobilium interficit.
COMMODO VII ET PERTINACE.
Commodus strangulatur in domo Vestiliani.
Helvius Pertinax, XVI, regnavit menses sex: qui cum major septuagenario præfecturam Urbis ageret, ex senatus consulto imperare jussus est.
Romæ episcopatum suscepit XIII Victor annis XII; cujus non mediocria de religione exstant volumina.
Pertinax, obsecrante senatu ut uxorem suam Augustam, et filium suum Cæsarem faceret, contradixit: sufficere testatus, quod ipse regnaret invitus.
Pertinax occiditur in palatio, scelere Juliani jurisperiti, quem postea Severus ad Pontem Milvium interfecit.
Severus, XVII, regnavit annis XVIII. Qui ortus provinciæ Tripolitanæ oppido Lepti, solus ex Africa usque in præsentem diem ex Romanis imperatoribus fuit, et in honorem Pertinacis Pertinacem se cognominari jussit.
FALCONE ET CLARO.
SEVERO ET ALBINO.
TERTULLO ET CLEMENTE.
DEXTRO ET PRISCO.
Clemens Alexandrinæ Ecclesiæ presbyter, 716 et Pantænus stoicus philosophus in disputatione dogmatis nostri disertissimi habentur.
LATERANO ET RUFINO.
Narcissus Jerosolymorum episcopus, et Theophilus Cæsariensis, Polycarpus quoque et Bachilus Asianæ provinciæ episcopus, hæc tempora illustraverunt.
SATURNINO ET GALLO.
ANULINO ET FRONTONE.
SEVERO II ET VICTORINO.
FABIANO ET MUCIANO.
SEVERO III ET ANTONINO.
Hoc tempore bellum Judaicum et Sarmaticum: et Severus de nominibus gentium subactarum, Parthicus, Arabicus, Adiabenicus appellatus est.
Quæstione orta in Asia inter episcopos, an secundum legem Moysis decima quarta mensis primi Pascha observandum esset, Victor Romanæ urbis episcopus, et Narcissus Jerosolymorum, Polycrates quoque et Irenæus, et Bachilus, plurimique Ecclesiarum pastores, quid eis probabile visum fuerit litteris ediderunt, quorum memoria ad nos usque perdurat.
GETA ET PLAUTIANO.
CHILONE ET LIBONE.
Romæ XIV episcopus fuit Zephirinus annis XIV.
Quinta Persecutio. Persecutione Christianis facta, Leonides Origenis pater gloriosa martyrii morte translatus est.
Alexander quoque ob confessionem Dominici nominis clarus exstitit.
Qua tempestate Perpetua et Felicitas pro Christo passæ sunt, nonis Martii, apud Carthaginem Africæ in castris bestiis deputatæ.
ANTONINO II ET GETA.
ALBINO ET ÆLIANO.
APRO ET MAXIMO.
Clemens multa conscribit.
ANTONINO III ET GETA III.
Clodio Albino, qui se in Gallia Cæsarem fecerat, interfecto Lugduni, Severus ad Britannos transfretavit, ut receptas provincias ab incursione barbarica faceret tutiores, fossam et aggerem per CXXXII millia passuum a mari ad mare deduxit, et non multo post intra Britanniam Eboraci moritur.
POMPEIANO ET AVITO.
FAUSTINO ET RUFINO.
Antoninus cognomento Caracalla Severi filius, XVIII, regnavit annis sex.
GENTIANO ET BASSO.
DUOBUS ASPRIS.
Antiochiæ IX episcopus constituitur Asclepiades: Jerosolymis vero XXXV Alexander, adhuc vivente Narcisso: et cum eo pariter Ecclesiam regit.
ANTONINO IV ET BALBINO.
717 MESSALA ET SABINO.
Finis cycli secundi, et initium tertii.
LÆTO ET CEREALE.
SABINO II ET VENUSTO.
Antoninus interficitur inter Edessam et Charras, anno ætatis suæ XLIII.
Macrinus, XIX, regnat anno uno.
PRÆSENTE ET EXTRICATO.
Antiochiæ X episcopus ordinatur Philetus.
M. Aurelius Antoninus, XX, regnavit annis tribus.
ANTONINO ET ADVENTO.
Romæ episcopatum suscepit XV Callistus annis sex.
Macrinus occiditur in Archelaide.
Antoninus Romæ Thermas nominis sui ædificavit.
ANTONINO II ET SACERDOTE.
ANTONINO III ET COMAZONTE.
GRATO ET SELEUCO.
Antoninus Romæ tumultu militari occiditur.
Alexander Mammææ filius, XXI, regnavit annos XIII, sumpto nomine ab imperatore Alexandro.
Alexander Xerxem regem Persarum gloriose vincit.
MAXIMO ET ÆLIANO.
JULIANO ET CRISPINO.
Romæ XVI episcopus creatur Urbanus annis IX.
His temporibus Sabellius fuisse perhibetur. Cujus error est, ut in Trinitate divina, quem nominat Patrem, eumdem Filium, eumdem asserat Spiritum sanctum. Unde impietatis istius impostores merito etiam Patropassiani vocantur: qui hoc sentientes, passionem Domini nostri Jesu Christi, quam pro humani generis salute pertulit, Patri convincantur asserere.
Ulpianus jurisconsultus insignis habetur.
FUSCO ET DEXTRO.
Thermæ Alexandrinæ Romæ ædificatæ.
ALEXANDRO II ET MARCELLO.
ANIANO ET MAXIMO.
ALBINO ET MAXIMO.
Geminus presbyter Antiochenus, et Hippolytus, et Beryllus episcopus Arabiæ Bostrenus clari scriptores habentur.
Antiochiæ XI episcopus fit Zebennus.
MODESTO ET PROBO.
Alexandrinæ Ecclesiæ XII præest episcopus Heraclas.
Hoc tempore Origenes Alexandriæ clarus videbatur. Hic qui per multam eloquii facultatem, perversa quædam est conatus astruere, condens libros quorum est titulus Περὶ Ἀρχῶν, in quibus, præter multa sacræ doctrinæ adversa, 718 etiam de commutatione hoc totius rationalis creaturæ asserit, quod non solum impiorum animæ, sed et ipse quoque diabolus, longa purificatione revocandus sit in suæ originis dignitatem, succedentibus sibi semper revolutionibus de bonis ad mala, et de malis ad bona. Quia hæc alternatio non possit non esse perpetua, et vicissim ut de miseris beati, et de beatis miseri.
ALEXANDRO III ET DIONE.
GRATO ET SELEUCO.
POMPEIANO ET FELICIANO.
LUPO ET MAXIMO.
Romæ XVII episcopatum suscepit Pontianus annis quinque.
Alexander apud Mogontiacum tumultu militari occiditur.
MAXIMO ET PATERNO.
Maximinus, XXII, regnat annis tribus.
MAXIMO II ET URBANO.
SEVERO ET QUINTIANO.
MAXIMINO ET AFRICANO.
Sexta Persecutio. Maximinus adversus Ecclesiarum sacerdotes persecutionem movet.
Maximinus Aquileiæ a Pupieno occiditur.
Gordianus, XXIII, regnavit annis sex.
PERPETUO ET CORNELIANO.
Romæ XVIII fit episcopus Anterus: post cujus unum mensem XIX constituitur Fabianus annis XIII.
PIO ET PROCULO.
GORDIANO ET AVIOLA.
SABINO ET VENUSTO.
GORDIANO II ET POMPEIANO.
ATTICO ET PRÆTEXTATO.
Gordianus cum Parthorum natione superata victor revertitur ad patriam, fraude Philippi præfecti prætorio haud longe a Romano solo interfectus est.
Philippus, XXIV, regnavit annis septem.
ARIANO ET PAPPO.
Philippus Philippum filium suum consortem regni facit: primus omnium ex Romanis imperatoribus Christianus fuit.
PEREGRINO ET ÆMILIANO.
PRÆSENTE ET ALBINO.
PHILIPPO II ET PHILIPPO.
Regnantibus Philippis millesimus Romanæ urbis annus expletur.
Philippus urbem sui nominis in Achaia condidit.
PHILIPPO III ET PHILIPPO II.
ÆMILIANO ET AQUILINO.
Alexandriæ XIII ordinatur episcopus Dionysius.
Philippus senior Veronæ, Romæ junior occiditur.
Decius, XXV, regnat anno uno, et mensibus tribus.
719 DECIO ET GRATO.
DECIO II ET RUSTICO.
Septima Persecutio. Decius cum Philippos patrem et filium interfecisset, ob odium eorum persecutionem in Christianos movet.
Antonius monachus nascitur.
Alexandro Jerosolymorum episcopo ob martyrium interfecto apud Cæsaream Palæstinæ, et Antiochiæ Babyla eadem gloria occiso, Mazabamus et Fabius episcopi constituuntur.
Decius cum filio in Abritto, quæ est civitas Mysiæ, occiditur.
Gallus et Volusianus Galli filius, XXVI, regnavit annis tribus et mensibus quatuor.
Romanæ Ecclesiæ episcopatum post Fabiani gloriosam mortem XX suscipit Cornelius annis duobus, qui post biennium eodem martyrio coronatur.
GALLO ET VOLUSIANO.
VOLUSIANO II ET MAXIMO.
Novatus presbyter Cypriani Romam veniens, Novatianum et cæteros confessores sibi sociat, eo quod Cornelius pœnitentes apostatas recepisset. Ab hoc hæresis Novatianorum sumpsit exordium, qui se propter munditiam quam sibi superbissime arrogant, Catharos appellari volunt: secundas nuptias non admittunt, reconciliationem pœnitentibus negant.
Antiochiæ XIV constituitur episcopus Demetrianus.
Romanæ Ecclesiæ episcopatum tenet XXI Lucius mensibus octo. Post quem XXII Stephanus annis tribus. Exstant ad utrumque Cypriani epistolæ.
Gallus et Volusianus adversus Æmilianum res novas in Mœsia molientem Roma profecti, Interamnæ occisi sunt.
Æmilianus tertio mense occupatæ tyrannidis exstinctus est.
Valerianus et Gallienus, XXVI, regnaverunt annis XV.
VALERIANO ET GALLIENO.
Cyprianus primum rhetor, deinde presbyter, ad extremum Carthaginensis episcopus, martyrio coronatur.
MAXIMO ET GLABRIONE.
Romæ XXIII constituitur episcopus Xistus annis septem.
Octava Persecutio. Valerianus in Christianos persecutionem movet.
VALERIANO III ET GALLIENO II.
Valerianus a rege Persarum Sapore capitur, 720 ibique servitute misera consenescit.
TUSCO ET BASSO.
Valeriano in Persas ducto, Gallienus nostris pacem reddidit.
Antiochiæ XV ordinatur episcopus Paulus Samosatenus.
ÆMILIANO ET BASSO.
SÆCULARE ET DONATO.
GALLIENO IV ET GENTIANO.
Gallieno in omnem lasciviam dissoluto, Germani Ravennam usque venerunt. Alamanni vastatis Galliis in Italiam transiere. Græcia, Macedonia, Pontus et Asia per Gothos depopulatæ sunt. Quadi et Sarmatæ Pannonias occupaverunt. Germanis Hispanias obtinentibus, Tarraco expugnata est. Parthi Mesopotamiam tenentes Syriam incursaverunt.
GALLIENO V ET VICTORINO.
ALBINO ET MAXIMO.
Alexandriæ XIV episcopus ordinatur Maximus.
Romæ XXIV præficitur episcopus Dionysius annis XI.
GALLIENO VI ET SATURNINO.
VALERIANO ET LUCILLO.
Jerosolymorum episcopatum tenet XXXVI Hymenæus.
GALLIENO VII ET SABINILLO.
Paulus Samosatenus a cunctorum prædicatione desciscit, Artemonis hæresim suscitans, quæ asserit Christum non semper fuisse, sed initium ejus ex quo de Maria natus est prædicat, nec eum aliquid amplius quam hominem putat. Hujus erroris etiam Photinus assertor fuit, qui vehementiore studio, ut sectatores impietatis hujus Photiniani potius quam Pauliani dicerentur obtinuit. Hos baptizari in Ecclesia catholica synodus Nicæna constituit. Unde credendum est eos regulam baptismi non habere.
Antiochiæ in locum Pauli XVI ordinatur episcopus Domnus.
PATERNO ET ARCHESILAO.
PATERNO II ET MARIO.
Claudius, XXVIII, regnat anno uno, mensibus novem.
CLAUDIO ET PATERNO.
Claudius Gothos Illyricum et Macedoniam vastantes superat: ob quæ illi in Curia clypeus aureus, et in Capitolio statua aurea collocatur.
ANTIOCHIANO ET ORPHITO.
Claudius Sirmii moritur, cujus frater Quintillus.
Claudius a senatu Augustus appellatus, 721 septimo decimo die imperii sui Aquileiæ occiditur.
Aurelianus, XXIX, regnat annos quinque, menses sex.
VALERIANO ET BASSO.
Antiochiæ XVII ordinatur episcopus Timæus.
Aurelianus, Tetrico apud Catalaunos prodente exercitum suum, Gallias recepit.
QUIETO ET VOLDUMIANO.
Zenobia apud Immas haud longe ab Antiochia vincitur, quæ occiso Odoacro marito Orientis tenebat imperium. In qua pugna strenuissime adversus eam dimicavit Pompeianus dux cognomento Francus.
TACITO ET PLACIDIANO.
Eusebius Laodicenus episcopus insignis habetur.
Aurelianum Romæ triumphantem Tetricus et Zenobia præcesserunt. Ex quibus Tetricus Corrector postea Lucaniæ fuit, et Zenobia in Urbe summo honore consenuit, a qua hodieque Romæ Zenobia familia nuncupatur.
AURELIANO ET CAPITOLINO.
Romæ XXV episcopatum suscepit Felix annis quinque.
AURELIANO II ET MARCELLO.
Aurelianus cum adversus nos persecutionem movisset, fulmen juxta eum comitesque ejus ruit: ac non multo post inter Constantinopolim et Heracleam in Cœnophrurio viæ veteris occiditur.
Tacitus, XXX, regnat mensibus sex: quo apud Pontum occiso, Florianus, XXXI, obtinuit imperium, regnavitque diebus XXCVIII.
Floriano apud Tarsum interfecto, Probus, XXXII, regnat annis sex, mensibus octo, alias quatuor.
PROBO ET PAULINO.
Anatolius Laodicenus episcopus, philosophorum disciplinis eruditus, plurimo sermone celebratur.
Insana Manichæorum hæresis exorta, Persa quodam, qui Manes vocabatur, auctore. Quorum impietates et sacrilegia ac turpitudines explicare in hoc opere nimis longum est. Sufficit enim sciri, quod duo adversa sibi et coæterna principia, et duas boni scilicet et mali asserunt esse naturas. De Christo nihil secundum veritatem sentiunt. Cujus nativitatem ex Maria secundum carnem, et passionem et resurrectionem, simulationes dicunt fuisse, nec ita, ut prædicantur effecta. Vetus Testamentum et Prophetas refutant, Scripturarumque illarum non Deum bonum, sed malæ naturæ principem auctorem opinantur. De 722 novo Testamento ea accipiunt quæ putant apocryphis consonare. Resurrectionem carnis negant, nuptias damnant, adulterinos concubitus pro licitis habent, baptismum regenerationis nihil conferre existimant. Sacra eorum tam nefanda quam mores.
PROBO II ET PATERNO II.
PROBO III ET PATERNO III.
MESSALA ET GRATO.
Antiochiæ XVIII constituitur episcopus Cyrillus.
Romæ XXVI ordinatur episcopus Eutychianus mensibus octo: post quem Caius XXVII creatur annis XV.
PROBO IV ET TIBERIANO.
PROBO V ET VICTORINO.
Alexandriæ XV episcopus præfuit Theonas.
Probus tumultu militari apud Sirmium in Turri, quæ ferrata vocabatur, occiditur.
Carus cum filiis Carino et Numeriano, XXXIII, regnavit annis duobus.
CARO ET CARINO.
CARO II ET NUMERIANO.
Carus Narbonensis, cum omni Parthorum regione vastata, Cochen et Ctesiphontem nobilissimas hostium cepisset urbes, super Tigrin castra ponens, fulmine ictus interiit. Numerianus autem cum ob oculorum dolorem lecticula veheretur, insidiis Apri soceri sui occisus est. Porro Carinus prælio apud Margum victus occubuit.
Diocletianus, XXXIV, regnavit annis XX.
DIOCLETIANO ET ARISTOBULO.
MAXIMO ET AQUILINO.
Diocletianus in consortium regni Herculium Maximianum assumit. Qui rusticorum multitudine oppressa, quæ seditioni suæ Bacaudarum nomen indiderat, pacem Galliis reddidit.
Carausius sumpta purpura Britannias occupavit.
DIOCLETIANO II ET MAXIMIANO.
MAXIMIANO II ET JANUARIO.
Constantius et Galerius Maximianus assumuntur in regnum. Quos Diocletianus ut etiam affinitate conjungeret, Constantio privignam Herculii Theodoram uxorem dedit, Galerio autem filiam suam Valeriam tradidit: utque hæc conjugia firmaret, ambos repudiare uxores suas, quas prius habebant coegit.
BASSO ET QUINTIANO.
DIOCLETIANO III ET MAXIMIANO III.
TIBERIANO ET DIONE.
HANNIBALIANO ET ASCLEPIODOTO.
DIOCLETIANO IV ET MAXIMIANO III.
Primus Diocletianus adorari se ut Deum jussit, et gemmas vestibus calceamentisque inseri: cum ante eum imperatores in modum 723 judicum sollicitarentur, et chlamyde tantum purpurea a privato habitu discernerentur.
CONSTANTIO ET MAXIMO.
TUSCO ET ANULINO.
Romæ XXVIII episcopatum suscepit Marcellinus annis IX.
DIOCLETIANO V ET CONSTANTIO II.
Jerosolymis XXXVII Zabdas episcopus ordinatur.
MAXIMIANO IV ET MAXIMINIANO II.
FAUSTO ET GALLO.
Veturius magister militiæ Christianos persequitur.
Finis cycli tertii, quartique principium.
DIOCLETIANO VI ET MAXIMIANO V.
CONSTANTIO III ET MAXIMINIANO III.
Thermæ Diocletianæ Romæ, et Carthagine Maximianæ ædificatæ.
Jerosolymis XXXVIII episcopus præfuit Hermon.
Antiochiæ XIX constituitur episcopus Tyrannus.
Alexandrinæ ecclesiæ XVI post Theonam ordinatur episcopus Petrus, qui postea persecutionis anno nono gloriose martyrium perpetravit.
TITIANO ET NEPOTIANO.
CONSTANTIO IV ET MAXIMIANO IV.
Diocletianus et Maximianus Augusti ingenti pompa Romæ triumpharunt, antecedentibus currum eorum Narsei conjuge, sororibus, liberis et omni præda qua Parthos spoliaverant.
DIOCLETIANO VII ET MAXIMINIANO VI.
Nona Persecutio. Decimo nono anno Diocletiani, mense Martii, in diebus Paschæ Ecclesiæ subversæ sunt.
DIOCLETIANO VIII ET MAXIMIANO VII.
Secundo anno persecutionis Diocletianus Nicomediæ, Maximianus Mediolani purpuram deposuerunt.
Galerius, XXXV, biennio solus imperium tenuit, mox cum alio annis sex.
CONSTANTIO V ET MAXIMIANO V.
Romæ XXIX episcopus constituitur Eusebius: post cujus septimum mensem XXX Ecclesiam tenet Melchiades annis tribus.
724 CONSTANTIO VI ET MAXIMIANO VI.
His consulibus Timotheus Romæ pro Christo passus est X kal. Julias. Maximinus et Severus a Galerio Maximiano Cæsares facti.
Constantius XVI imperii sui anno diem obiit in Britannia Eboraci. Post quem filius ejus Constantinus ex concubina Helena procreatus, regnum invadit. Cujus regni initio quartus jam persecutionis annus agebatur.
Constantinus, XXXVI, regnavit annis XXX, mensibus X.
DIOCLETIANO IX ET CONSTANTINO.
Maxentius Herculii Maximiani filius, a prætorianis militibus Romæ Augustus appellatur.
Severus Cæsar a Galerio Maximiano contra Maxentium missus Ravennam, secundo imperii sui anno interficitur.
DIOCLETIANO X ET MAXIMIANO VII.
Licinius a Galerio Carnuti imperator factus.
Herculius Maximianus a filia Fausta detectus, quod dolum Constantino pararet viro ejus, Massiliæ fugiens occiditur.
POST CONSULATUM X ET VIII.
Quirinus episcopus Sciscianus eum sociis gloriose pro Christo interficitur.
ITEM ANN. II POST X ET VIII COSS.
Galerius Maximianus moritur XXI imperii sui anno, quod partim Cæsar, partim Augustus exegit.
Romæ XXXI ordinatur episcopus Silvester annis XXII.
MAXIMIANO VIII ET LICINIO.
Maximinus persecutione in Christianos facta, cum jam a Licinio puniendus esset, apud Tarsum moritur, anno imperii sui sexto.
CONSTANTINO II ET LICINIO II.
CONSTANTINO III ET LICINIO III.
Alexandriæ XVII ordinatur episcopus Achillas.
Maxentius juxta Pontem Milvium a Constantino superatus occiditur.
VOLUSIANO ET ANIANO.
Jerosolymæ XXXIX constituitur episcopus Macharius.
CONSTANTINO IV ET LICINIO IV.
Pax nostris a Constantino reddita.
725 Diocletianus haud procul a Salonis in villa sua Spalato moritur.
SABINO ET RUFINO.
Crispus et Constantinus filii Constantini, et Licinius adolescens Licinii Augusti filius ex sorore Constantini, Cæsares appellantur. Quorum Crispum Lactantius erudivit vir omnium suo tempore eloquentissimus, sed adeo in hac vita pauper, ut plerumque etiam necessariis indiguerit.
GALLICANO ET BASSO.
LICINIO V ET CRISPO.
CONSTANTINO V ET LICINIO CÆS.
Licinius Christianos de palatio suo pellit.
CONSTANTINO VI ET CONSTANTINO CÆS.
Basileus Amasiæ Ponti episcopus sub Licinio martyrio coronatur.
Alexandriæ XVIII ordinatur episcopus Alexander.
CRISPO II ET CONSTANTIO II.
Arius presbyter, ab Alexandro episcopo de Alexandrina Ecclesia ejectus, multos suæ impietati sociat, prædicans Patrem et Filium et Spiritum sanctum non esse unius ejusdemque naturæ, aut, ut expressius dicitur, essentiæ; utpote creaturam: Spiritum vero sanctum creaturam creaturæ; id est ab ipso Filio creatum. Ad quam perfidiam coarguendam synodus trecentorum decem et octo episcoporum in Nicæam urbem Bithyniæ congregata, omnes hæreticorum machinas Homousii oppositione dejecit.
PROBIANO ET JULIANO.
SEVERO ET RUFINO.
Constantius Constantini filius Cæsar factus.
CRISPO III ET CONSTANTINO III.
Licinius Thessalonicæ occiditur.
PAULINO ET JULIANO.
Crispus filius Constantini et Licinius junior Constantiæ Constantini sororis et Licinii superioris filius interfecti.
CONSTANTINO VII ET CONSTANTIO.
Vicennalia Constantini Nicomediæ acta, et sequenti anno Romæ edita.
CONSTANTINO II ET MAXIMO.
Hucusque historiam perduxit Eusebius, Pamphyli martyris contubernalis. Post hæc Hieronymi presbyteri succedit auctoritas.
Drepanam Bithyniæ civitatem in honorem Luciani martyris ibi conditi Constantinus instaurans, ex vocabulo matris suæ Helenopolim nuncupavit.
JANUARIO ET JUSTO.
726 Donatus agnoscitur, a quo per Africam Donatistæ, qui primum propter ordinatum contra voluntatem suam Cæcilianum Ecclesiæ Carthaginensis episcopum schisma fecerunt, objicientes ei crimina non probata, et maxime, quod a traditoribus divinarum Scripturarum fuerat ordinatus. Sed post causam convictam atque finitam, pertinaci discordia in hæresim transierunt: definientes propter Cæciliani crimina, seu vera, seu, quod magis apparuit, falsa, Ecclesiam Christi in toto orbe terrarum contagione communionis exstinctam, in sola Donati parte superesse. Audent etiam rebaptizare catholicos: cum Ecclesiæ catholicæ placuerit, nec in ipsis hæreticis baptisma commune rescindere.
Antiochiæ, post Tyrannum, XX ordinatur episcopus Vitalis; post quem, XXI Philogonus; cui successit XXII Paulinus: post quem XXIII fuit Eustathius. Quo in exsilium ob fidem truso, usque in præsentem diem Ecclesiam Ariani obtinuerunt.
CONSTANTINO VIII ET CONSTANTINO CÆS. IV.
CONSTANTIO III ET SYMMACHO.
Alexandriæ XIX ordinatur episcopus Athanasius.
BASSO ET ABLABIO.
Hieronymus nascitur.
PACATIANO ET HILARIANO.
Romæ XXXII ordinatur episcopus Marcus mensibus octo.
Post quem XXXIII ordinatus est Julius annis XVI, mensibus quatuor.
Edicto Constantini Gentilium templa subversa sunt.
Romani Gothos in Sarmatarum regione vicerunt.
Constans filius Constantini provehitur ad regnum.
DALMATIO ET XENOPHILO.
OPTATO ET PAULINO.
CONSTANTIO ET ALBINO.
Constantinus cum liberis suis honorifice ad Antonium monachum litteras mittit.
NEPOTIANO ET FACUNDO.
Tricennalibus Constantini Dalmatius Cæsar appellatur.
Nazarii Rhetoris filia Eunomia Christiana virgo in eloquentia patri coæquatur.
Eustachius Constantinopolitanus presbyter innotescit, cujus industria Jerosolymis martyrium constructum est.
727 Constantinus extremo vitæ suæ tempore ab Eusebio Nicomediensi episcopo baptizatus, in Arianum dogma declinavit.
FELICIANO ET TITIANO.
Constantinus cum bellum pararet in Persas, in Ancyrone villa publica juxta Nicomediam moritur, anno ætatis suæ LXVI; post quem tres liberi ejus ex Cæsaribus Augusti appellantur.
Constantinus, Constantius et Constans, XXXVII, regnavit annis XXIV, mensibus quinque, diebus duodecim.
URSO ET POLEMIO.
Dalmatius Cæsar, quem patruus Constantinus consortem regni cum filiis reliquerat, factione Constantii patruelis occiditur.
Jacobus Nisibenus agnoscitur, ad cujus preces sæpe urbs discrimine liberata est, cum oppugnaretur a Sapore rege Persarum.
CONSTANTIO II ET CONSTANTE.
Ex hoc tempore impietas Ariana Constantii imperatoris fulta præsidio, exsiliis, carceribus et variis afflictionum modis, primum Athanasium, deinde omnes non suæ partis episcopos persecuta est.
ACYNDINO ET PROCULO.
Constantinus bellum fratri inferens juxta Aquileiam, Alsæ occiditur, anno imperii sui XXIII.
MARCELLINO ET PROBINO.
Audæus in Syria agnoscitur, a quo hæresis Audæana, et Audæani, quos et Anthropomorphitas vocant: quia Deum humanæ imagini credunt esse conformem. In quibus etiam illud arguitur, quod Pascha Christianum Judaica perhibentur observantia celebrare.
CONSTANTIO III ET CONSTANTE II.
Hermogenes magister militiæ Constantinopolim tractus a populo ob episcopum Paulum, quem regis imperio et Arianorum factione pellebat.
728 Macedonius artis plumariæ in locum Pauli ab Arianis episcopus subrogatur, a quo hæresis Macedoniana, cujus dogma est, Patrem quidem et Filium unius divinitatis ejusdemque substantiæ confiteri, sed Spiritum sanctum dicens creaturam.
Paulus crudelitate præfecti Philippi, nam fautor Macedonii partium erat, et Arianorum insidiis strangulatur.
PLACIDO ET ROMULO.
Maximinus Treverorum episcopus clarus habebatur, a quo Athanasius Alexandrinus episcopus, cum a Constantio quæreretur ad pœnam, honorifice susceptus est.
LEONTIO ET SALUSTIO.
Sapor Persarum rex Christianos persequitur.
CONSTANTIO IV ET CONSTANTE III.
Athanasius ad Constantis litteras Alexandriam regreditur.
AMANTIO ET ALBINO.
POST CONS. AMANTII ET ALBINI.
RUFINO ET EUSEBIO.
Quadragesimus Maximus post Macarium Jerosolymorum episcopus moritur: post quem Ariani Ecclesiam invadunt.
PHILIPPO ET SALIA.
Romanæ Ecclesiæ XXXIV episcopus ordinatur Liberius, quo in exsilium nono episcopatus sui anno ob fidem truso, omnes clerici juraverunt quod nullum alium susciperent. Verum cum Felix ab Arianis fuisset in sacerdotio substitutus, plurimi perjuraverunt et post annum reverso in Urbem Liberio, cum Felice ejecti sunt.
LIMENIO ET CATULINO.
Magnentio apud Augustodunum arripiente imperium, Constans haud longe ab Hispania, in castro cui Helena nomen est, interficitur: ob quam rem turbata republica, Vetranio Mursæ, Nepotianus Romæ imperatores facti.
729 SERGIO ET NIGRIANO.
Nepotiani caput pilo per Urbem circumlatum.
Vetranioni apud Naissum a Constantio regium insigne detractum, et Magnentius Mursæ magna reipublicæ clade superatus est.
POST CONS. SERGII ET NIGRIANI.
Gallus, qui et Constantius, Constantii patruelis Cæsar factus.
CONSTANTIO V ET CONSTANTIO CÆS.
CONSTANTIO VI ET CONSTANTIO CÆS. II.
CONSTANTIO VII ET CONSTANTIO CÆS. III.
Magnentius Lugduni in palatio propria manu seipsum interficit, et Decentius frater ejus, quem ad tenendas Gallias Cæsarem miserat, apud Senonas laqueo vitam finiit.
Gallus Cæsar sollicitatus a Constantio patruele, cui in suspicionem ob regiam indolem venerat, in Istria occiditur.
Paulinus et Rhodunus Galliarum episcopi in exsilium ob fidem trusi.
Eusebius quoque Vercellensis episcopus, et Lucifer Calaritanæ Ecclesiæ, et Mediolanensis Ecclesiæ Dionysius episcopus, Pancratiusque Romanus presbyter, et Hilarius diaconus, distantibus inter se, ab Arianis et Constantio damnantur exsiliis.
ARBETIANO ET LOLLIANO.
Julianus frater Galli Mediolani Cæsar appellatur.
CONSTANTIO VIII ET JULIANO CÆS.
Antonius monachus centesimo anno ætatis suæ in eremo moritu, solitus multis ad se venientibus de Paulo quodam Thebæo miræ beatitudinis viro plurima memorare.
Hilarius Pictaviensis episcopus factione Saturnini Arelatensis episcopi, reliquorumque qui cum illo erant Arianorum, in Phrygiam pulsus, libros de nostra religione composuit.
Reliquiæ Timothei apostoli Constantinopolim invectæ.
Sarmata, Amathas, et Macarius discipuli Antonii insignes habentur.
Liberius episcopus Romanus in exsilium mittitur.
CONSTANTIO IX ET JULIANO CÆS. II.
Ossa Andreæ apostoli et evangelistæ Lucæ Constantinopolim inlata.
Paulinus Treverorum episcopus in Phrygia exsulans moritur.
DATIANO ET CEREALE.
Synodus apud Ariminum et Seleuciam Isauriæ facta, in qua antiqua Patrum fides 730 decem primo legatorum, dehinc omnium proditione damnata est.
EUSEBIO ET HYPATIO.
Gratianus, qui postea imperator factus est, nascitur.
Hilarius episcopus, cum apud Constantinopolim librum pro se Constantio porrexisset, ad Gallias rediit.
Omnes pene Ecclesiæ toto orbe sub nomine pacis et regis, Arianorum consortio polluuntur.
Gallia per Hilarium Ariminensis perfidiæ dolos damnat.
CONSTANTIO X ET JULIANO III.
Constantius Mopsocrenis inter Ciliciam Cappadociamque moritur.
Julianus, XXXVIII, regnat annis duobus et mensibus octo.
Juliano ad idolorum cultum converso, blanda persecutio fuit, illiciens magis quam impellens ad sacrificandum, in qua multi ex nostris voluntate propria corruerunt.
TAURO ET FLORENTIO.
Georgio per seditionem populi incenso, qui in loco Athanasii ab Arianis fuerat ordinatus, Athanasius rediit.
Eusebius et Lucifer episcopi de exsilio revertuntur, e quibus Lucifer, adscitis aliis duobus confessoribus, Paulinum Eusthatii episcopi presbyterum, qui se numquam hæreticorum communione polluerat, in parte catholica Antiochiæ episcopum facit.
Prohæresius sophista Atheniensis, lege data ne Christiani liberalium disciplinarum doctores essent, cum sibi specialiter Julianus concederet ut Christianos doceret, scholam sponte deseruit.
MAMERTINO ET NEVITTA.
Æmilianus ob ararum subversionem Dorostori a Vicario incenditur.
JULIANO III ET SALUSTIO.
Ecclesiæ Antiochiæ clausæ: et gravissima imminentis persecutionis procella Dei voluntate sopita est. Nam Julianus in Persas profectus, nostrum diis suis post victoriam sanguinem voverat, ubi a quodam simulato perfuga ad deserta perductus, cum fame et siti magnam partem exercitus perdidisset, occisus est.
Jovianus, XXXIX, regnat menses VI, alias VIII.
JOVIANO ET VARRONIANO.
Synodus a Meletio et suis Antiochiæ facta, in qua Homousio Anomæoque rejecto, medium inter hæc Homoiousion Macedonianum dogma vindicaverunt.
731 Jovianus cruditate, sive odore prunarum moritur.
Post quem Valentinianus tribunus scutariorum apud Nicæam Augustus appellatus, fratrem Valentem Constantinopoli in communionem regni assumit.
Valentinianus et Valens, XL, regnaverunt annis XIV, mensibus quinque.
VALENTINIANO ET VALENTE.
GRATIANO ET DAGALAIPHO.
Apollinaris Laodicenus episcopus multimoda religionis nostræ scripta componit: qui postmodum a fide catholica deviavit, condens hæresim, quæ ipsius nomine nuncupatur: et cujus hic error est, ut asserat Jesum solam carnem sine anima suscepisse, vel animam vitalem tantum, non etiam rationalem, quoniam ipsum Verbum vim mentis impleverat: ipsam autem carnem non de Maria assumptam, sed Verbi aliquid in carnem fuisse conversum.
Procopius, qui apud Constantinopolim tyrannidem invaserat, apud Phrygiam Salutarem exstinctus est, multis partium ejus cæsis atque proscriptis.
Romanæ Ecclesiæ XXXV ordinatur episcopus Damasus annis XVIII.
Hoc tempore fuit secundum schisma, Ursicino Antipapa, quod eo per collectam Romæ synodum ejecto, duravit mensibus sex, anno Domini CCCLXIX (Hæc ex libri margine).
Valens ab Eudoxio Arianorum episcopo baptizatus nostros persequitur.
LUPICINO ET JOVINO.
Gratianus Valentiniani filius Ambianis imperator factus.
Hilarius episcopus Pictavis moritur.
VALENTINIANO II ET VALENTE II.
VALENTINIANO N. P. ET VICTORE.
VALENTINIANO III ET VALENTE III.
Athanaricus rex Gothorum in Christianos persecutione commota, plurimos interficit, et de propriis sedibus in Romanum solum expulit.
732 Eusebius Vercellensis episcopus moritur.
Constantinopoli apostolorum martyrium dicatur.
Lucifer Calaritanus episcopus moritur, qui cum Gregorio episcopo Hispaniarum, et Philone Libyæ, numquam se Arianæ miscuit pravitati. Sed dum vigorem justitiæ erga correctionem eorum qui cesserant non relaxat, ipse a suorum communicatione descivit.
GRATIANO ET PROBO.
MODESTO ET ALINTHEO.
Didymus Alexandrinus multa de nostro dogmate per notarios commentatur, qui post quintum nativitatis suæ annum luminibus orbatus, elementorum quoque ignarus fuit.
VALENTIANO IV ET VALENTE IV.
Eunomius discipulus Aetii Constantinopoli agnoscitur, a quo hæresis Eunomiana, quæ Filium Patri non consubstantialem dicit esse, sed similem. Cujus error est dissimilem asserere Patri Filium, et Filio Spiritum sanctum.
GRATIANO III ET EQUITIO.
POST CONS. GRATIANI ET EQUITII.
Quia superiore anno Sarmatæ Pannonias vastaverunt, iidem consules permansere.
Post Auxentii seram mortem, Mediolani Ambrosio episcopo constituto, omnis ad fidem rectam Italia convertitur.
Aquileienses clerici quasi chorus beatorum habentur.
Valentinianus subita sanguinis eruptione, quæ Græce apoplexia vocatur, Brigitione moritur.
Post quem Gratianus assumpto in imperium Valentiniano fratre cum patruo Valente regnat.
Valens legem dedit ut Monachi militarent, nolentes fustibus necarentur.
VALENTE V ET VALENTINIANO.
Photinus in Galatia moritur, a quo Photinianum dogma inductum, Paulo Samosateno et Artemone, de quibus supra dictum est, conceptum auctoribus.
GRATIANO IV ET MEROBAUDE.
Alemannorum multa millia apud Argentariam 733 oppidum Galliarum ab exercitu Gratiani cæsa.
Gens Hunnorum Gothos vastat, qui a Romanis sine armorum depositione suscepti rebellant.
VALENTE VI ET VALENTINIANO II.
Superatis Romanis, Gothi funduntur in Thracia.
Valens de Antiochia exire compulsus, sera 734 pœnitentia nostros de exsilio revocat.
Lacrymabile bellum in Thracia: in quo deserente equitum præsidio, Romanæ legiones usque ad internecionem a Gothis cæsæ sunt. Ipse autem Valens cum sagitta saucius fugeret, et ob dolorem nimium sæpe equo laberetur, ad cujusdam villæ casam deportatus est. Quo persequentibus barbaris, incensa cum eodem domo, sepultura quoque caruit.