Atque huic responsum paucis ita reddidit heros:
«o praestans animi iuvenis, | absiste precando,
520nec te paeniteat: | nihil o tibi amice relictum.
hoc etiam his addam, tua si mihi certa voluntas:
disce, puer, | contemnere opes et te quoque dignum
finge deo, | et quae sit poteris cognoscere virtus.
da dextram misero et | fratrem ne desere frater.
525si iungi hospitio properat, | coniunge volentem.
casta pudicitiam servet domus. | en age segnes
rumpe moras | rebusque veni non asper egenis.»
dixerat haec. ille | in verbo vestigia torsit
tristior, | ora modis adtollens pallida miris,
530multa gemens, seque ex oculis avertit et aufert.