Vos contra | quae dicam animis advertite vestris.
[in medio ramos annosaque brachia pandens]
est in conspectu | ramis felicibus arbos,
quam neque fas igni cuiquam, nec sternere ferro,
150religione sacra | numquam concessa moveri.
hac quicumque sacros | decerpserit arbore fetus,
morte luet merita: | nec me sententia vertit.
nec tibi tam prudens quisquam persuadeat auctor
conmaculare manus | – liceat te voce moneri –,
155femina, | nec te ullius violentia vincat,
si te digna manet divini gloria ruris.»