O decus eximium, nostrae spes aurea Musae,
Florida pomposi lampas et gloria saecli,
Rot - bone, sint nobis per te solacia - berte:
Multonem vestri dives clementia donet
5Nobis, celse pater (sic sic scandatis in astra),
Ludat qui nostris laribus ventosque lacessat
Cornibus ipse minax ingens et corpore multus.
Aedibus in nostris nam quaedam bestia saevit:
Dira fames, quae nos rostro conpungit acuto.
10Hanc igitur pestem vincat clementia vestri,
Hoc prohibeto nefas monstrumque repelle nefandum.
Praestetur multo, pugnet qui cornibus uncis,
Terribilis bello, grandescens corpore toto,
Pestiferumque famis rostrum qui conterat ictu:
15Sic vobis magna <e>t tribuatur gloria palmae
Cordeque clementi manabunt balsama Christi.
Quaesumus, ut multis multetur multo superbus
Nobis Scottigenis, hunc qui bene mandere scimus:
Gutture sic liquido nam vos mea Musa sonabit
20Aethiopissa loquax saturataque carmina dicet.
Plus dedit ille pius, nam roscida munera Bachi:
Ter centum fialas donaverat ipse poetae.