. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Heu, valeo, omnigenum quia pondere flagitiorum
Me scio depressum; hinc vereor, rex splendide, multum,
Cum mihi lamentum potius quam carmina laudum
5Competat et agnum pro carmine fundere planctum.
At tu pendentem crucis et tormenta luentem,
Protulit ut laudem, exaudisti, sancte, latronem
Fundentique precem largitus es ipse salutem
Et sibi caelestem tribuisti cernere lucem:
10Sic quoque nunc famulum dignare audire misellum
Quin et vota precum pariter cum carmine laudum
Iam, precor, exaudi, qui nullum foeda fatenti
Vulnera nescisti celeri pietate mederi,
Infaustoque mihi citius succurre petenti
15Atque medere mei languoribus, obsecro, morbi,
Qui licet ante tibi sunt, o deus inclite, noti,
Hos tamen ipse humili iamiam volo corde fateri.
Sed cum sint nimii nequeantque ex ordine pandi,
Hos idcirco brevi perstringam cuncta scienti.
20. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .