121.0563D|
Hieronymus fulget celsa virtute reboans,
Et celeber libris floret per cardina mundi.
Hic paradisigena Domini sic florea pinxit,
Ut rutilo celebri toto per cardine vibret.
Hic sancta Domini rerum virtute tenentis
Aethereo dulci praestrinxit carmina legis.
121.0564A| Hic nova cum vetera profusit pectore mella
. . . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . noli dubitare
. . . . . . . . . . . . . . . . .
Quae gemina luce resplendent mystice sacra
Conscripsit, suavi magno confecta vigore.
Aurea dicta Dei centrum vel cuncta regentis
Ostendit, magno possit quid munere linguae,
Dum praepotens calamo diverso sole refulsit,
Attica, Hebraea, fulgenter orsu refundens,
Atque Latine dedit quidquid Hebraice constat,
Necnon et Argolicos reseravit ordine fontes
Facunde meatim currunt per margine rivi.
Haec propter Domini semper veneranda per aevo
Doctorem resonant Christi sub limine servi,
121.0564B| Fulgor Ecclesiae, doctrinae sanctae lucerna,
Coelestis cultor multo praepinguis olivi,
Effugans haereses vasto qui nomine pestis
Depopulant Christi famulos sub dente latrantes.
Hic dulcis vario resplendet tramite vates,
Et truncat falce frondes hirsute comantes:
Egregios imbres signat aurora rubescens,
Hic vitreus amnis, placidus, fulgore decorus,
Est rapidus torrens illis quos complicat error.
Quidquid Hieronymi non sunt respersa sapore
Improbata manent, nutant, et flaccide marcent,
Pendent oracula quae non sunt igne recocta
Flammiferi sancti, rutilat qui luce fidei
Clarior in cunctis pollet quo gratia linguae
Ortatur potuis milleno dogmate florens,
121.0564C| Dum sol luna polo serenant sub sole tenebras,
Dum stellae rutilo currunt lustrare latebras,
Invisa somnium volvent, vel certe revelant,
Ac cursu vario turres librare rectractant,
Dum ventus nubes glomerat, dum aestus adurit,
Dum bruma gelide cana super herba virescit,
Dum fulgit ignis, fluide dum limpha recurrit,
Dum maris unda sonat, turgens dum spuma liquescit,
Dum dumosa ferae retinent, dum aequora piscis.
Dum cervus velox palmato corpu resultat,
Dumque aper torvus lunato dente repugnat,
Dum volucres tremulas voces ex gutture pipant,
Dum homines pereunt mundo, vel certe renascunt,
Dum sequitat umbra corpus, quam limina formant,
121.0564D| Hunc fidei servi semper sub axe beabunt,
Cujus nunc lingua fulget per tempora saecli,
Dum nova et vetera proprio formata per ore
Ecclesia retinet cantans sine fine dierum,
Ut mihi magne rogo doctor in sede superna
Prex tua digna locum tribuat post vita quietum.
Splenduit lucerna tua Domine. . . . . . .
. . . . . . . insignis lucisque per omnia signis.
121.0565A| Optima fractura Domini, decus, atque figura
Deliciis plena paradisi, luxque serena,
Fulgens fulgore nimio, perfecta decore,
Forma vicisti superos, super astra fuisti
121.0566A| Cunctis splendorem mirantibus atque decorem
Effigies prima cecidisti lapsus ad ima:
Te dejecisti, quia te super astra tulisti.
Gratia fulgoris fuit intima causa doloris.