In effigiem Ioannis Friderici ducis Saxoniae
electoris tenentis manu flosculum violae.
Hic me flos violae, dextra quam gesto caduca,
de nostra monet et debilitate docet:
flosculus hic redolet nitidis pulcherrimus hortis
et tamen exiguo tempore durat odor,
sic res humanas fragilis fortuna gubernat,
tempore sic homines stantque caduntque brevi.
ille ego, qui quondam felix mea regna tenebam
hic ubi Saxonicos irrigat Albis agros,
cuius erat totum celeberrima fama per orbem
quod regerem populos cum pietate meos,
quique ego pro patria pugnans et dogmata sacra
defendens clarum nomen ubique tuli,
nunc me captivum tenet alter, et optima nobis
cum sit non ullo causa tuente perit.
erepti fasces et inanis gloria mundi,
sed placuisse uni praefero posse Deo,
et mea dependet nunc a te gloria, Christe,
quod pars sum regni quantulacumque tui,
teque precor, dubiis addas solatia rebus
et mihi deserto mite levamen ades.