Incipiunt verba per similitudinem iuncta de fide vacua, dolo pleno falsatore.
Agino Salomon per sapientia
Bene scripsit hanc sententia,
Ut, ne similis fiat stulto,
Numquam respondes ei in multo.
Et retractavi tam in multum,
Sic respondere iussi stulto,
Ut confundantur stultum grado.
Numquam presumat gloriare.
Respondi, dixi de falsatore,
Nec ei parcas in sermone,
Qui se plantatum ex robore;
Qui non pepercit suo ore,
Vaneloquio susorrone,
Verborum vulnera murone;
Qui sui obl[itus] adiutoris
Inmemor est nutritoris,
Calcavit iur[e] et [pudoris],
Qui fei date et prioris
Alodis sui reparatoris
Sordidas vomit pudoris.
Incredulas dicit loquellas et improbas;
Quoinquinat et conscientias
Bonum merito conquesitas.
Mundas, sanctas et antiquas,
Pulchras, firmissimas et pulitas
Meas rumpit amititias.
Verba dicit,
Que numquam vidit,
Ea scribit,
Que animus fecit.
Parcat, qui eum credit!
Et si loquestem
Non stringit furorem,
Latro fraudolentus
Homicidum est reus certus,
Adulter, raptor est manifestus,
Innumerus fecit excessus.
Errando vadit quasi caecus,
Fuscare temptat meum decus.
A Deo dispectus et desertus,
Ab inimico est perventus
Et per lingua et per pectus.
Nolite, domne, nolite, fortis,
Nolite credere tantas sortes!
Per Deum iuro et sacras fontis,
Per Sion et Sinai montis:
Falsator est ille factus,
Excogitator est defamatus.
Deformato vultu est deformatus;
Qualis est animus, talis est status.
Non est homo hic miser talis.
Latrat [vulpis], sed [non] ut canis.
Psallat de trapa, ut linguaris dilator
Maior nullis talis falsator.
Grunnit post talone,
Buccas inflat in rotore,
Crebat et currit in sudore,
Fleummas iactat in pudore;
Nullum vero facit pavore,
Qui non habet adiutorem
Super secundum meum tutorem.
Non movit bracco tale baronem,
Non ... bracco contra insontem,
Non cessare bracco
Ab exaperto sacco
...... [b]racco
Et salte decrascianto
Non timere falco.
Non perdas illo loco,
Non vales uno coco,
Non similas tuo patre
Vere nec tua matre.
Non gaudeas de dentes!
Deformas tuos parentes!
Ad tua falsatura
Talis decet corona.