Quae lingua possit, quis valeat stylus,
Tantae triumphos virginis eloqui?
Nunc mente molles discite masculi:
Exempla praestat, sumite desides,
Puella fortis cum superat viros.
Virtus teneri nescia semper est,
Nec iura sexus, fractaque mens ei,
Quae corde Christum conciperet semel.
Solvunt caducis pectora vinculis,
Quibus repostus mentibus est Deus. (0331B)
Tormenta torsit fortia corpore:
Lassante poena crevit amor crucis.
Si scire posses vincere martyrem,
Vesane tortor, parcere disceres.
Flammas, flagellum, carnifices, rotas,
Cui crux sequenda est, non metuit nimis.
Hanc cum caminis igne crepantibus
Iussisse fertur praecipitem dari
Priscus, veneni fonte nocentior
(Nam sic feralem tempore sordido
Dixere sanctae virginis arbitrum)
Huius ministri dum cuperent nimis
Fornacis escae tradere martyram,
Lux tunc Olympi luce serenior
Opus removit saeva volentium:
Cum voce monstrant qui gladium simul. (0331C)
Nos hinc precamur dirige Tartaro,
Nam nostra sanctam non violat manus.
Turgescit illi felle iecur calens:
Mox saxa, fossas, verbera, bestias;
Maius venenum blanditias parat,
Quibus virago fortiter obstitit.
(PL 63 0331C)