Quisquis es hunc cernens titulum, dic pectore puro,
Sit requies illi, lector opime, precor.
Te precor, omnipotens quadrati conditor orbis,
Dungalus ut vigeat miles ubique tuus,
Atque suum jugiter defendas corpus in aevum,
Ne lupus incautum dilacerare queat.
Sidereum ut valeat rite comprendere Olympum,
Cum sanctis vitam participare queat.
Quaerere divinum non cessat nocte dieque
Auxilium, ut poscit vincere cuncta mala.
Divitias varias temnit mundi perituri,
A mundi curis libera corda vehit,
Atque regit propriam justo moderamine carnem,
Pro carnis vitio ne pereat anima.
Mortiferasque rogat mundi contemnere pompas,
Coelestis regni quaerere lucra rogat.
In Domini meditans toto conamine lege,
Et servit Domino mens pia jure suo.
Discipulos proprios illustrat lumine sacro,
Ceu posita in celso clara lucerna loco.
Scripturas promit casto de pectore sacras,
Edocet infirmos et validos pariter.
Lacte rigans pueros, et dat capientibus escam,
Hinc lac ut capiant, inde cibum pariter.
Ceu pia mater alit natos cum mente benigna,
Escam grandaevis, lac rudibus tribuens.
Plura quid enumerem sanctis virtutibus istis?
Dicere quas nequeo, scribere nec valeo.
Pectore si fluerent verba ceu flumina nostro,
Nec sic sufficerem digna referre tibi.
Sis sanus, vigeas, opto, per tempora longa,
Perpetuam requiem det tibi, posce Deo.
Solvitur incertis mundus cum casibus iste,
Et genus humanum pessima mors perimit,
Cum venit extremum, nil prosunt tempora longa,
De mortis nullus lege solutus adest.