Vade libens, charta, pro me transire juberis,
Ipsa salutatum domata Patris adi.
112.1589A| Urbem Regensem minitantia moenia coelo,
Qua fluvius Regan labitur arva rigans.
Illustrem hicque virum Batoricum, quaeso, require,
Cui domus et patria Norica tellus ovat.
Hunc ibi si invenias, supplex ei dicito, Salve,
Praesul honeste Dei, plebis et altus honor.
Te celsum humilis monachus, te, sancte sacerdos,
Compellat scriptis, dona superna petens,
Viribus ut corpus vigeat, sapientia mentem
Imbuat, et totus sospes ubique degas.
Grates sponte offert, laudat largissima corda,
Praedicat et dona quae sibi contuleras.
Altithronum poscit, qui dives regnat ubique,
Mercedem meritis reddat ut ipse tuis.
Accipe, sancte Pater, labiis quod praestat alumnus,
112.1589B| Offert suppliciter quod tibi mente manu.
Nomen namque tuum perpendas, sicque verenter
Officium tractes, quod dedit Omnitenens.
Tu decus es populi, vocitaris episcopus ipse,
Et superintendens, dux eris atque gregis.
Sal terrae, mundi lux accensaque lucerna es,
Urbs firma, et celsi montis in arce sita.
Ducque via populos angusta, et praevius ite,
Vexillum portans primus in arma pete.
Victor victores superando hostilia castra,
Exponis Regi praemia larga metens.
Pastorum summus pastorem constituit te,
Pasce gregem Christi, proximus ecce venit.
112.1590A| Sic catus et cautus attendis ovilia circum,
Ne lupus irrumpat, ne leo dilaceret.
Nec fur effodiens intrans mactaverit agnum,
Sed Pastor veniens omne pecus habeat.
Judex praecinctus migrans tibi rite ministret,
Et superexaltet omnia dona sua,
Agmina quo laeta exsultant, quo Virginis Agnus
Pascit cum toto et grege rite suo.
Huc, huc tu properans festina pergere, pastor,
Hucque tuos tecum insere, sancte Pater:
Sicque tui jure censeris nominis auctor,
Si Batorich pateas ore monendo tuos.
Si Christi regnum coelorum, si annuis arcem,
Aufers si vitia, si sacra dona dabis.
Haec quoque pauper inops, quamvis sis summus honore,
112.1590B| Misit congesta; accipe mente pia
Nec spernas vilem, cum gazas gestet in arca,
Mens tibi devota munera grata ferat.
Nominis ergo mei, si ulla te cura momordit,
Nomen Isanbertum me retinere scias.
Tu lapis altaris, tu gemma in stemmate regis,
Tu clavis regni es, limina pande poli.
Tum tibi devotus, salvet te gratia Christi,
Sum tibi mente pius, audit ab arce Deus.
O Pater alme poli, custodi semper amicum,
Hoc peto, Nate Dei, Spiritus atque Dei.
Qui triplex simplex coelorum sceptra gubernas,
Mundum fine capis, lumen et arce dabis.
112.1591A| Vivat hic sospes, vitam super aethera quaerat,
Possideat vitam semper in arce tuam.
Quem videam laetum, laetus simul ipse manendo
In coelis tecum summus in arce Deus.
Amen, hoc fiat, Osanna fideliter hoc sit,
Poscamus ambo hoc, dulcis amice, vale.