Salve, fidus amor, felix dilectio, salve,
Sospes in orbe mane, sospes in ore mone.
Carmina nempe tua dico meliora Maronis
112.1588B| Carminibus, celsi cantibus Ovidii:
Odis quas cecinit Flaccus, verbosus Homeru,
Corduba quem genuit, Africa quem tenuit.
Hi quia protulerant pomposis falsa Camoenis,
Rite tabescentes morsibus invidiae.
Tu devota piis connectis vincula verbis,
placide pectora amica notans.
Hoc rogo noster amor faciat, rogo versibus, oro,
Quod nostris scriptis sedulus ardor eat.
Sermo decorus ovet, servetur regula dictis,
Nexibus et certis versus in arte meet.
Sic tua tunc sobrio decoratur fistula cantu,
Laudaturque modo jure poeta bono.
Det tibi summa Patris sermonem lingua loquela,
Christus in arce Deus, Rector in orbe pius.
112.1588C| Spiritus atque suus faciat tibi corda benigna,
Mentibus ac verbis ut Domino placeas.
Haec tibi nunc breviter festinus calle viator,
Scribere compulerat, tu sine fine vale.