Me tibi teque michi quoniam, diuine poeta,
Mutuus affectus et mutua fabula iungit
Verborumque frequens nos alternatio pascit,
Noluimus calamos ad se colludere nostros
5Et nobis nostras non alternauimus odas.
Aut tanquam fessi nostro parcendo labori,
Aut uelut alterno sic prospectando timore,
Extitimus tales hucusque silentia passi
Et, quasi consuimus os, carmina nulla loquuti,
10Sed, quia nos ingens dictandi submouet ardor,
Carminibus nostris modo iocundabimur ad nos,
Quem, sine lite, iocum reuerentia nostra sequetur,
Vt procul abiecto liuore camena loquatur,
Quatenus alterius scriptis arrideat alter
15Et percontanti respondeat ore sereno.
Ergo, primus ego nimio confisus amore
Quem michi precipuo sum complexatus honore,
Marbodum, quem me specialem testor habere,
Carminibus nostris in primis mando ualere.
20Mi Marbode, precor ut nostra poemata cernas
Nec quod amica manus scripsit quasi uilia spernas.
Te decus esto mei castigatorque libelli,
Gibbosamque struem lima compesce fideli;
Tu tempestiua rimas infunde litura
25Et studio toto mutilum suffire memento.
Insignitus enim te presule tutior ibit;
Tu superincumbens nutans opus exhilarabis,
Teque regente librum timor euacuabitur omnis.
Si bene quid dixi, lauda moderamine iusto,
30Ne mercede sua careat uigilantia nostra,
Quatenus ad studium uehementior inciter ipse
Et cupidus laudis in carmina totus anhelem.
Allicit ambitio plures laudisque cupido
Et tamquam rapidis calcaria uatibus addunt.
35Laudeque pro merita pedibus talaria figunt.
Nec tamen id laudes quod iure queat reprehendi;
Erratus nostros ut clemens corrige censor
Et sensus rectos ut amicus perlege lector.
Si faueas etenim michi, liuor et ipse fauebit
40Quicquid censueris tecum de codice nostro.
Carmine rescribas ut mecum carmine ludas.
Vita iocosa michi placet, ergo musa iocosa.