Mitto meo Petro quoddam speciale ualeto,
Quod michi colloquii tempora parturiat.
Si bene te monui, si quae monui tenuisti,
Si conseruasti quae monimenta dedi,
5Iam tibi me spero quantumlibet insinuatum,
Insinuatum et te crede profecto michi.
Si quoque subtraxit monitus incuria nostros,
Non tamen a nostro pectore subtraheris.
Ergo tibi breuiter ea nunc iterata retracto,
10 Aurem consiliis en adhibeto meis:
Si quid agas famae quod post cras possit obesse,
Non id lingua leuis publicet in triuiis;
Si quis secretos tibi denudauerit actus,
Non hoc si sapias improperabis ei.
15Ludens ludenti quisquis consentit amico
Et ludum improperat, iure negatur homo.
Si potes, et tua mens splendescat semper et actus;
Sin autem, saltem te tibi solus habe.
En nostri noster pecten tibi sit monimemtum;
20 Hunc ad id ipse dedi, te michi dante tuum.
Deprecor id demum, non obliuiscere nostri,
Non obliuiscar, mi bone Petre, tui.