(0766D)
Nec non Jacobus, Christi matertera cretus,
Et consobrini felici nomine fretus,
(0767A)Hanc aedem Domini de summo servat Olympo,
Quem plebs Judaea saevo bacchante tumultu
Pulsum de pinna fullonis fuste necavit.
Quod Christum populis, scandens fastigia templi,
Concionaretur crebro sermone sacerdos.
In cujus genibus pellis callosa refertur,
Dum crebris vicibus oraret voce Tonantem,
Poplitibus flexis tundens pavimenta sacelli.
Lanea villosi sprevit velamina pepli,
Linea brumosi sumens mantilia flabris.
Sic quoque flagrantem contemnens corpore nardum,
Thermarum penitus neglexit pectore pompam,
Non cirros capitis, ferrata forcipe, dempsit,
222 Nec culter malas vestis lanugine rasit:
(0767B)Cujus virtutum tanta praeconia constant,
Ut vindicta necis, quam dira morte luebat,
Interitus fieret Solyme, populique ruina.
Dum Titus caesar, densa comitante caterva,
Urbem ferriferis vallaret millibus amplam,
Cum genitore simul, Romanis arcibus orto:
Donec dira fames consumpsit strage catervas,
Moenibus obstructas et muri carcere septas.
Tempore, quo tenerum mactavit femina natum
Insuper assandum verubus transfixit acutis:
Quem coctum laribus crudelis mater edebat,
Humanae penitus naturae jura resolvens;
Horresco referens, Effebi funus acerbum.
Sic vindicta crucis mulctavit clade nefandos:
Sic quoque Jacobi mulctavit passio sontes.
(0767C)Undecies centena simul cecidisse leguntur
Millia, per miseram, moribundis civibus, urbem:
Insuper et centum venduntur millia passim,
Quos rigidus ferri neglectus mucro reliquit,
Et famis exigua perierunt funera stipe.