Dum suetas soleat Cycnus servare camenas,
Cuculus et proprios novit habere sonos.
Dum mare, dum fontes, proprium dum sidera cursum
Quaeque suum servant, sub moderante Deo,
Carmina cur taceat subito sua Flaccus Homero,
Filius atque patri cur taceat subito?
Heu, cur muta silent ora jam vocis egena,
Mellifluos quondam quae cecinere sonos?
Nos venerandus amor pacis per foedera junxit,
(0788D)Quem pax nostra Deus perficiat, vegetet.
Pacificos Deus in numerum sibi prolis adoptat,
Quisquis amat pacem, est filius ipse Dei.
Rancor amarus abi, redeas concordia dulcis,
Hic fugiens pereat, illa tenens maneat.
O tu dulcis amor, qua te nunc parte requiram,
Cum [ F., Num] natus proprium possit odisse patrem.
(0789A)Sed citius redeat, odium qui pellere possit,
Jungatur patri natus et ipse suo.
Carmina tunc poterit jam dulcia Flaccus Homero
Pangere versifica, qui modo pauca canet.
Christus ab alto Deus nostrum conjungat amorem,
Tu, nate, valeas, dulcis Homere meus.