Purpura cùm labris cedat, calycesque rosarum,
Astra tuis oculis, spiritui ambrosia:
Vive in basiolis, dico tibi lux mea, vive.
His sine nam peior funere vita tua est.
5His sine nec caelum placeat mihi: lude Rosilla,
Lude, nec à labris ora recelle meis.
Oscula pange, parum est, pange altius, adde salivas,
Inque meum toto corpore corpus abi.
Scilicet haud vita est, vulgo quae vita putatur,
10Basia quam faciunt, vita ea vera mihi.
Atque eadem si non aliud quam luminis aura est,
Quid novum, & hanc ipsam basia si faciunt?
Ergo fac assidue iungas tua gaudia nostris,
In mea transfusis ossa suaviolis.
15Sic illi vixere, quibus se lumine claro
Iustitiae & tangi numina passa Deûm.
Sic nostro cum Vate Neaera Hispana: nec ipsos
Caelestes aliud nectar habere puta.