Crux optima mella propinat.
Aetas metalli divitis aurea
Regnata quondam falcigero seni
Sudare (portentum!) cavatis
Ilicibus sua mella vidit.
At non beatum vidit Hymettii
Stillare mellis nectar ab arbore
Crucis, nec unquam dulciora
Obstupuit sine fraude mella.
Dulcescit Albis rore fugacium
Vincente mites excubias apum
Purumque mirantes Hymettum
Melliparo lavat amne ripas.
Crux refluentes Mygdoniae lacus,
Hyblae feraces exsuperat favos,
Quae sola mellicos propinat
Siderea regione nimbos.
Crux haec Tonantis tincta liquoribus
Obliviosi pocula Gnosii
Exstinguit importatque terrae
Mella Syris potiora botris.
Inusitatis una Cydoniis
Crux Angelorum nobile depluit
Malagma, dudum concupitis
Delicias opibus maritans.