CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaFrancesco Petrarca

Francesco Petrarca · Medieval

Se quell’aura soave de’ sospiri

italiano · soneto

Se quell’aura soave de’ sospiri

ch’i’ odo di colei che qui fu mia

donna, or è in cielo, et anchor par qui sia,

et viva, et senta, et vada, et ami, et spiri,

ritrar potessi, or che caldi desiri

movrei parlando! sí gelosa et pia

torna ov’io son, temendo non fra via

mi stanchi, o ’ndietro o da man manca giri.

Ir dritto, alto, m’insegna; et io, che ’ntendo

le sue caste lusinghe e i giusti preghi

col dolce mormorar pietoso et basso,

secondo lei conven mi regga et pieghi,

per la dolcezza che del suo dir prendo,

ch’avria vertú di far piangere un sasso.

Sigue explorando

Por su autor
Francesco Petrarca · 362 piezas más en la casa
Sácame de aquí
Recueillement Charles Baudelaire — otra lengua (francés); otra época (Romanticismo); comparten la muerte y el duelo

← Se mai foco per foco non si spenseSe Virgilio et Homero avessin visto →

Expediente

Autor
Francesco Petrarca (1304–1374) · Wikidata Q1401
Título
Se quell’aura soave de’ sospiri
Lengua
italiano
Época
Medieval
Forma
soneto
Fuente
it.wikisource Canzoniere (Rerum vulgarium fragmenta)
Sala
La Biblioteca
Identificador
se-quell-aura-soave-de-sospiri--petrarca
Cita recomendada
Francesco Petrarca, «Se quell’aura soave de’ sospiri», Poetósfera, poetosfera.com/p/se-quell-aura-soave-de-sospiri--petrarca.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.